I U D I C I A. 191 



in utroque accederet Latine scribendi facultas baud vulgaris et libere qui- 

 deni sed temperate de magnis viris iudicandi modestia, nulla ordini fuit 

 dubitandi ratio qain rogatis egregie respondisse eosque pariter praemium 

 meruisse renunciaret. Itaque nisi alios eiusdem honoris aemulos essent 

 experti sorte rem inter ipsos decidi oportere. 



At superior illis ex certamine discedere visus est scriptor quartae commen- 

 tationis cui symbolum sensim scandendo. Quamquam eniin latinae dictionis 

 commendatione et stili adeo nitore ac facilitate iis cedit , vincit tamen utrum- 

 que cum ingenii in coniiciendo sollertia turn exquisitioris doctrinae ubertate. 

 Quae studiorum praeclara praesidia diligenti , ut videtur , optimorum nostrae 

 aetatis interpretum lectione parta, ita in explicando argumento per uni- 

 versum ius Romanum late diffuso adhibuit, ut multas illius partes egregia 

 luce collustraret et saepe controversiarum difficiliorum statum ad simpliciora 

 principia revocaret. In exigendis quidem celeberrimorum virorum sententiis 

 parcus laudator a vehementiore reprehensione non multum sibi temporal; 

 haec vero si forte in scriptore iuvene minus laudanda , ut luxurianti ingenio 

 tamen condonanda, ita magnam partem compensari videntur huius commen- 

 tationis erudite conscriptae dotibus eximiis. Huius igitur scriptori cornnii- 

 litonibus palmam praeripere contigit, illis ab ordine decreti proximi a vic- 

 tore honores. Commentationis praemio ornatae aperta scedula habitaque 

 disquisitione se probavit auctorem STBRANDUS IANUS HINGST lur. Cand. 

 Athenaei Amstelodamensis alumnus. 



Illi ut nomina ederent evocati apertisque scedulis se auctores declararunt 

 habitaque disquisitione probarunt, commentationis primum commemoratae 

 JOHANNES LOHMAN IANSSONIUS, lur. Cand. in Academia Groningana, ordine 

 tertiae SEBASTIANUS MATTHEUS SIGISMUNDUS DE RANITZ, lur. Cand. in 

 Academia Groningana. 



Eumdem quoque honorem Ordo lubens tribuisset commentationis auctori 

 ordine secundae cui adiecta erat HUGONIS sententia; nam laudabilem 

 quoque argumento elaborando adhibuerat diligentiam et egregias aperuit 

 iuvenilis eruditionis copias neque huic scriptori deneganda prorsus ingenii 

 ad prudenter coniiciendum apti quaedam felicitas, sed in exponendis diver- 

 sorum interpretum sententiis minus feliciter versatus videtur: nempe pro- 

 lixa saepe neque satis limata oratione eos referre quin et aliquando latine 



