I U D I C 1 A. 193 



Tertia commentatio , cui acldita erant verba MONTESQUIEVII : i/Tacitefait 

 un ouvrage expres sur les moeurs des Gcrmains. 11 est court cet ouvrage, 

 mats c'est T ouvrage de Tacit e qui abregeait tout parce quit voyait tout" 

 et GRIMMII : i/Niemand hat es bis jetzt fur uncricisch ausgegeben , dasz bei 

 Erliiuterung der alien Gesetze die Germania des Tacitus zur Hilfe genom- 

 tnen wird " tertia haec commentatio non iis excellit dotibus quibus supe- 

 rior sese commendat. Oratio quippe latina hie illic hoc nomine vix digna 

 est; deest etiam systematica argumenti dispositio, quum auctor, forma exe- 

 getica usus, singulis Germaniae capitibus vel paragraphis commentatiunculas 

 de singulis arguuientis in illis obviis subiecerit. Quamvis autem orationis 

 latinae vitiorum excusationem ex ipsiua quaestionis propositae argumento 

 petitam immerito sibi vindicat auctor, methodus tamen qua in tractando 

 argumento usus est , licet neque hie praeferenda ubi rerum inprimis non 

 vero verborum explicatio requiritur, ab ipsa tamen quaestione non plane 

 aliena, neque auctoris proposito plane incongrua dioenda est. 



Itaque illae maculae, tamquam levioris notae, Ordini non tanti aesti- 

 mandae visae sunt ut obstarent quominus meritae auctori tribuerentur lau- 

 des propter egregia eruditionis, dontrinae et industriae specimina ab ipso 

 exhibita in inquirendis et explorandis vestigiis morum, iurium, institutio- 

 num nostrae inprimis patriae, quae in Germaniae laudatis capitibus ocourrant 

 vel ad ea referri possint. Quum autem, ut de aureo praemio huic commen- 

 tationi tribuendo deliberaret Ordo, vetuerit etiam quarta commentatio, se- 

 cundos honores lubens ei decrevit. 



Auctor quartae illius commentationis, verbis: H Quasimodo" insignitae, apta 

 universe adhibita argumenti distributione , tarn in concipiendo quam in 

 elaborando opere suo, in fontium etiam et scriptorum usu ac delectu, baud 

 vulgarem doctrinae copiam , industriam iudiciique acumen ita probavit , ut 

 in iis quae ad responsionem quaestionis iure exigi possent plane non satis- 

 fecisse dici non potuerit. 



Sunt profecto quae hie etiam reprehendas; dolendum sane est orationem 

 latinam superioris commentationis orationi barbaric non cederej occurrunt 

 etiam hie illic nimiae properationis indicia. Ne autem haec vitia quae artem 

 scribendi, formae inprimis nitidae curam spectant, ab auctore leviora aesti- 

 mentur, silentio hie praetermittenda non esse visa sunt; caeterum eximiis 



25 



\ 



