220 HUGO BEIJER MAN 



koel te laten die zich geen of naauwelijks eenig denkbeeld van een Athe- 

 naeum kunnen maken, en zoo werd de vreugde zelfs op de straten over- 

 gebracht. Op aller aangezigt stonden deelnemende blijdschap en opge- 

 wondenheid te lezen. Nog herinner ik raij want ook ik had de eer en 

 het genoegen , tot de afgevaardigden naar dat feest te behooren , en als 

 ik van het toen plaats hebbende spreek , is het een flaauwe schets van 

 den indruk , mij na een tijdsverloop van zooveel jaren steeds bijgebleven 

 nog herinner ik mij , hoe wij in statigen optogt ons begaven naar de zit- 

 plaatsen ons aangewezen om den welsprekenden VAN LENNEP te hooren , 

 en hoe de redevoering toen door den beroeniden man uitgesproken hem 

 zelven en de gelegenheid volkomen waardig was; nog zie ik de galazaal 

 van den Schouwburg, waar een bevallige en rijkgetooicle vrouwenschare 

 geen der minste sieraden was bij de gelukkige uitvoering van Een Amster- 

 damscJte Winter avond in 1682 , en nog hoor ik de koorgezangen en stu- 

 denten-liederen toen aangeheven , en vooral dat lied zoo dierbaar aan elk 

 wien studenten-bloed door de aderen vliet, het schaterend ulo vivat ," 

 waar de zaal van daverde. Groote gastmalen werden gegeven en aan elk 

 dier gastmalen zaten guile vreugde en goedhartige scherts en attische 

 geestigheid voor ; en ik heb ook niet vergeten , hoe op den derden dag 

 ten besluite de waardige ROOIJENS in de Nieuwe Kerk het feest tot eene 

 dankbare hulde aan God wijdde. 



Alles had aan de hooggespannen verwachting volclaan. In niets te leur 

 gesteld keerde elk huiswaarts. Van dat feest gewaagden Stad en Land : 

 het werd bezongen tot in Parijs toe ! 



Dat, en meer dan ik nu zeide, zullen velen hier aanwezig zich met rnij 

 herinneren : en zij die het niet bijwoonden zullen toch weten , hoe die twee- 

 honclerdste verjaardag gevierd werd : een welgeschreven Gedenkboek heeft het 

 voor later geslachten bewaard. 



Vraagt men mij nu: waartoe die herinnering hier thans al is het ook 

 in weinige losse trekken verlevendigd , thans nu men van al dien toestel, 

 van al die pracht en praal niets ontwaart? Waant men die herinnering 

 hier wel zeer onhandig bijgebracht , daar zij immers alleen schijnt te strek- 

 ken, om het thans te vieren feest bij dat van achttienhonderdtweeendertig 

 te doen afsteken dan antwoord ik , dat het velen ook hier tegenwoordig 



