REDEVO BRING. 221 



nog als voor oogen staat , en dat zij , ook al zweeg ik er van , mijne her- 

 innering niet behoeven, en dat het beter is niet te verbergen, maar zelf 

 vrijuit te zeggen , wat toch niet verborgen kan zijn. Maar ik antwoord 

 ook, dat het onze bedoeling thans noch kan noch moet vvezen, om nu 

 weder een feest te vieren gelijk dat feest was. Niemand legge ons op 

 wat wij niet kunnen ondernemen. En dit geeft niij als van zelf aanleiding 

 om eene bedenking uit den weg te ruimen , die zeker bij menig een dezer 

 dagen is opgekomen : of een feest ter eere van ons Athenaeum nu zoo 

 kort na het vorige wel gepast is? 



Gij zult u te binnen brengen , dat VAN LENNEP in de Redevoering waar- 

 van zoo even sprake was niet naliet, ons opmerkzaam te maken op het 

 uitstekende van die feesten , die , zeide hij , slechts om de honderd jaren 

 gevierd worden. En zeker , voor menschen moge het al gepast , ja noodig 

 zijn , 't geen hun merkwaardigs gebeurde in kort op elkander volgende 

 tijdperken te herdenken: want kort is het leven der menschen en als bla- 

 deren vallen de geslachten af; eigenaardig is het, slechts eeuwfeesten te 

 vieren daar, waar 't den bloei en de lotgevallen van belangrijke instellingen 

 betreft. Zeer te regt wijst VAN LENNEP daarop , hoe de stichting van 

 Rome met bijzonderen toestel en plegtigheid maar eens in elke eeuw 

 herdacht werd. Opmerkelijk en veelbeteekenend waren de woorden waar- 

 mede de burgers , als dat feest op handen was , tot de viering er van 

 wcrden genoodigd en opgewekt. Dan klonk het uit den mond van hem 

 die het den volke aankondigde: i/niemand Iieeft zulk een feest ooit gezie/i 

 en niemand zal zulk een feest ooit weder zien." Voor de stad werd de 

 tijd tusschen elken verjaardag honderdvoudig vermenigvuldigd, en de stoutste 

 verbeelding verloor zich in het opsommen en werd getroffen door het ont- 

 zaggelijke van vereeuwiging. Daarom , daarom hadden de Romeinen het 

 tijdsverloop van eene eeuw of nog langer voor deze feestviering vastge- 

 steld , omdat zulk een tijdperk het leven van den oudsten mensch te boven 

 gaande den burgers een dieper indruk zou geven van het voortdurend , van 

 het verhoopt eeuwigdurend bestaan van hunne stad. 



Elk gevoelt, hoe het juist de zeldzaamheid is die aan feesten als dit, 

 grootendeels althans, hunne waarde geeft. Hier komt nog iets anders bij: 

 kortlevende menschen zijn de auteurs van eeuwen verdurende Instellingen. 



