REDEVOERltfG. 223 



Dat was eeue nobele gedachte , cdelaardige Jongelingschap ! Gij toondet 

 door dien laatsten wensch prijs te stellen op dat waartoe het Athenaeum 

 lllustre is opgerigt. Niet slechts 't geen de zinnen door kunstgenot kan 

 streelen , maar ook 't geen tot verstandelijk nadenken kan opwekken , dat 

 begeerdet gij ter eere van het Athenaeum te doen plaats hebben , dat was 

 in uwen geest ten innigste met dat Athenaeum verbonden. Billijk , 

 gepast, u tot eere strekkende kwam uw wensch ons, mijne ambtgenooten 

 en mij voor, want in die zaak meende ik met hen te moeten raadplegen 

 alvorens u eeu beslissend antwoord te geven. De Professoren waren een- 

 stemmig van meening , dat ik mij aan uwe uitnoodiging niet moest ont- 

 trekken. Wij alien wilden, dat gij in uw betoon van gehechtheid aan 

 het Athenaeum althans van onze zijde geen belemmering zoudt ondervin- 

 den. Al worden dan vijfentwintig jaren doorgaans niet als een toereikend 

 tijdvak ter plegtstatige viering van 't bestaan van Universiteiten of Athe- 

 naeen beschouwd: waarom toch zou elk daaromtrent niet wetgever in den 

 zijne mogen wezen ? Vraagt liefcle wel aan onverschillige , aan koele vreem- 

 den: of zij zich uiten mag? Gij, Studenten! hebt in het Athenaeum de 

 wetenschap lief, en wij weten dat naar waarde te schatten. 



Zietdaar mij dan thans als spreker hier opgetreden. Zeker niet ongeroe- 

 pen , Geeerde Hoorders ! maar toch diep overtuigd , dat die taak door 

 anderen ligt beter dan door mij zou kunnen volbracht worden. Evenwel, 

 betrekkingen leggen verpligtingen op; zich naar vermogen van de laatste 

 kwijten geeft aanspraak op toegevendheid , zich daarvan -verschoonen ge- 

 gronde reden tot berisping. Daarom deinsde ik niet terug en hoop thans 

 op uwe welwillendheid. Zij zal mij nog te meer geschonken worden, 

 daar mijne stemming om huiselijk verlies geen opgeruimde, geen feestelijke 

 wezen kan. Eindelijk hoop ik op uwe toegevendheid omdat de taak die 

 ik op mij nam van bijzonderen aard is en niet tot de gemakkelijke behoort. 



Waarom behoort zij niet tot de gemakkelijke? 



Bij feestredevoeringen als deze moet men 't ligt in den aard der 

 zaak over het verledene en over het toekomende spreken. Men moet 

 een blik slaan op 't geen was en op 't geen zijn zal. Zoo althans heeft 

 men het tot nu toe altijd bij eeuwfeesten begrepen. Men verhaalt dan, 

 hoedanig de toestand van de Instelling was gedurende de afgeloopene 



