REDE VO BRING. 227 



dagen geleden gedaan , toen gij het voorregt hadt blijde te mogen zijn 

 rnet den blijde; getuige de groote som, die gij hebt weten te doen afzon- 

 deren om een chemisch laboratorium in te rigten Amsterdam waardig; 

 getuige eindelijk wat gij ten behoeve van onze Bibliotheek gedaan hebt. 

 Er is nog veel te doen: wenschen die hunne vervulling verwachten van 

 de billijkheid bleven nog steeds onvervuld; maar uw ijver is bekend. Hoe 

 vele bladzijden in onze Notulen dragen niet de blijken van uwe zucht, 

 om zelfs de kleinste aangelegenheden die het Athenaeum betreffen te regelen. 

 Maar wat is voor den wijze klein? Dank voor alles wat gij met zuivere 

 bedoelingen hebt gedaan of hebt willen doen. 



Zietdaar, mijne Hoorders, alles wat ik van 't verledene thans alleen 

 meende te kunnen ophalen. Weinig zeker wat het getal volzinnen betreft, 

 maar toch genoeg om ons regt te geven op feestelijke stemming, voor 

 zooveel dit van een blik in 't verledene afhangt. 



Hoe staat het met het tweede gedeelte waaruit doorgaans feestredenen 

 zijn samen gesteld: de hoop voor de toekomst? 



Ook vooral hieromtrent verkeeren wij in deze oogenblikken in een' zeer 

 opmerkelijken toestand. 



Hoewel de gave der voorspelling altijd hachelijk was voor hen die niet 

 tot de bevoorregte stervelingen behooren , het is toch in gewone gevallen 

 mogelijk en niet volstrekt ongerijmd, uit hetgeen gebeurd is te voorzien 

 wat gebeuren kan en waarschijnlijk gebeuren zal. 



Maar deze grond van voorspelling ontvalt ons hier. 



Zal ons Athenaeum nog lang zijn leven voortzetten? Hoe zal het dat 

 leven voortzetten: op den voet, waarop het tot nu toe leefde, of gaat het 

 eene grootsche toekomst tegen? 



Gij zult u inimers over deze vragen niet verbazen wanneer gij bedenkt, 

 dat het Hooger Onderwijs hier te lande reeds in achttienhonderdachten- 

 veertig beschouwd werd als eene zaak die ten dringendste eene nieuwe rege- 

 ling vordert , en dat ons die regeling nu weder als zeer kort op handeri 

 is aangekondigd. 



Waar zelfs de Grondwetgever zoo dringend verandering eischt dat het 

 Vadeiiand bij het uitstel gevaar schijnt te loopen, moeten wij aannemen, 

 dat die noodig is. Nu die noodzakelijkheid den volke is aangekondigd, 



29* 



