R E D E V E R I N G. 233 



kendheid vatbaar is , dat is aan een allerbelangrijkst beginsel verbonden ; 

 en bedrieg ik mij niet, dan verhef ik door 't geen ik nu ga zeggen deu 

 stand van Advokaat, maar krijg dan ook het regt om te verklaren, dat 

 hij , die niet goed pleit, niet aan zijne hoogere roeping voldoet. 



Openbaarheid in de bedeeling van het regt is een beginsel van het 

 uiterste gewigt in den Staat. Zonder openbaarheid zwakke waarborg voor 

 geregtigheid ! Maar tusschen eene doode letter en een in 't aanzijn geroe- 

 pen heilzaam werkend feit, welk een verschil! Wei nu! de goede pleiter 

 trekt hoorders naar de geregtzaal ; de gebrekkige pleiter drijft hen er uit : 

 hij is een dooder van den publieken geest op dat punt terwijl de goede 

 pleiter dien publieken geest levendig maakt ten algemeenen nutte. 



Over het goed pleiten als middel om hen , wie dat schikt , in de pleit- 

 zaal te lokken, beschouwd uit het oogpunt van maatschappelijk welzijn , 

 zou nog wel raeer te zeggen vallen. De Staat , b. v. , neemt aan , dat elk 

 met de wet bekend is. Onderstelling meer gewaagd, ja op erkende on- 

 waarheid gebouwd is er wel niet uit te denken ; en tooh de kan Staat 

 haar niet opgeven: haar laten varen is alle bevoegdheid tot straffen opge- 

 ven. Maar dan is toch ook elk middel op prijs te stellen en aan te be- 

 velen, dat die valsche onderstelling althans iets van hare onwaarachtigheid 

 zou kunnen ontnemen. Onder de zeer weinige middelen, die 't publiek 

 ten dienste staan, om eenig begrip van regt en wet te verkrijgen, 

 behoort zeker het bijwonen der audientien en het hooren pleiten. Maar 

 nu verwerft de pleiter zich op die wijze dan ook het karakter eens open- 

 baren leeraars van zijne medeburgers. Ontoereikend zal dat onderwijs in 

 vvetkennis wel blijven, maar, nog eens, al wat die even onwaarachtige 

 als dikwijls wreede onderstelling slechts eenigzins minder onwaarachtig en 

 wreed zou kunnen maken verdient aanprijzing: beter iets dan niets. 



Men klaagt over het misbruik, dat er van de bekendheid met wetsbepa- 

 lingen , vooral in 't correctionele , door de smalle gemeente gemaakt wordt. 

 Zou men de klagt niet moeten omkeeren en haar den wetgever voor de 

 voeten werpen? Die wetten moeten wel slecht zijn, waarvan de kennis 

 schade doet aan de maatschappij ! 



Zoo is dan ook van die zijde het voor de onpartijdige regtsbedeeling 

 zoo hoogst gewigtige beginsel van openbaarheid gered. 



30 



