, 9 H. C. VAN DER BOON MESCH 



abreptum , ausum fuisse montcm igni ardentem acccdere , ne Plinii quidcm ca- 

 lamitatc deterritum, qai Vesuvio ardenti propior, odore sulphuris sufFocatus 

 concidit! At illius laboribus coelum ipsum adspiravit, quod salvum et sospi- 

 tem in patriam suam, in ipsum hunc Vestrum conspectum reduxit. 

 . Sed redeamns ad propositum, unde nos virtatis mcntio panllisper abduxit. 

 Nimirum telltis rcperitur distincta montium altitudinibus, valliumquc immcn- 

 sitatibus , et hie c stratorum varietatc composita , illic ex saxo immenso scul- 

 pta , uhiversa firmis et stabilibus veluti columnis et firmarmntis innixa. Co- 

 hacrcnt cnim lapidcs, et sive caloribus liqucfacli fuerint, sive humoribas per- 

 fasi et molliti, duruerunt optime, atque concreti communi quasi vinculo colli- 

 gantur, et inter se firmissime juncti permanent. Quae vero montium saxa ri- 

 raas egerunt vel durescendi modo , vcl concussionis vehcmcntia , hae ipsae re- 

 periuntur expletae crystallis mctallisve et faciunt auri argentique venas. Cum- 

 que in altis montibus conglacient aquae , illorumque cacumina tecta sint nive 

 ct pruina, quae tcpefuctae liquefiunt et diffunduntur , cernuntur ex iis magni 

 aquarum dccursus, sub undis saxa volventium, e quibus nova terra tit; cer- 

 nuntur fluminum origines, eorumque cursu cujusvis terrae termini et fines 

 constituti, suis vestitae plantis, stta alentis animantia, adde a suis hominibus 

 habitatae. Sed montium textura an dicam quam varia reperiatur, quamquc 

 similis simul in longe dissitis terris reperta? Dici non potcst, quantus quoque 

 in ilia varictate ordo appareat, quanta constantia: ut rarius tamquam a pro- 

 posito exemplari in toto aedificationis opere magna quasi degressio permissa 

 fuisse videatur. Cujus perfecti opens praestantia cum post magnam seculorum 

 et ruinarum multitudinem adhuc clare cernatur, qualis fuerit, cum illud re- 

 cens atque intcgrum esset! Quid enim res mari fluminibusque propriae, quae 

 montibus inhaerent, inque ipsis horum cacuminibus rcperiuntur, arguunt? 

 Quid ilia immanium beluarum, quas jam unae aridae terrae gcnerant, ossa 

 in Sibirica glacie a Pallante reperta (*); aut ilia ex America elFossa beluarum, 

 quarum similes amplius nusquam inveniuntur? Quid subruti et de terra sub- 

 lati montes? Quid natae insulae, nobilissimae olim mercattira et disciplina 

 navali , Rhodus ac Delos ; quid Thera et Tlierasia , et Hiera , et TJiia ; quid 



aliae 



(*) Nolo hie dicere ilia ossa a calidis in frigidas terras fuisse inundationibus allata. Non temere re 

 iiuquam uuici et ma^nae auctoritatis Viri, Cuvieni, seuteotiam, quam protulit in opere suo Rechercltet 

 sur let ostemencs fotsiles de qitadnipedet. 



