6 H. C. VAJT DER BOON MESCH 



copiosae et omatae orationes habitae sunt. Athcnaco enim Amstelodamensi , 

 singular! Modcratorum prudcntia, contigit, ut quos habuerit Profcssores, bo- 

 nis literis excultas illi tradiderint doctrinas, et cum facundiae laude conjun- 

 ctas. Quorum virorum memoriam grato animo prosequimur , et magnitudi- 

 nem admiramur; quorum vero laudes verbis cffcrre facilius est, quam imita- 

 tione adscqui; etsi intuentes illorum imagines, sacra hujus aedis ornamenta, 

 ab omni etiam praedicatione , ipsorum gravitatis ac dignitatis obtutu , deterre- 

 mur. Dicimus denique auspicii caussa. Et auspicamur studiorum profcssio- 

 nem, quae ut jucunditate et pracstantia, ita amplitudine incredibiliter excel- 

 luntj quac etsi videri possint ad perfectionis culmen pervenisse, quotidie ta- 

 men augentur, amplificantur, cxornantur, tantis opibus et copiis, ut ars 

 arti, scientiae scientia addi videatur. 



Quae um'versa cum satis valeant ad perturbanda doctrina et studio subacta , 

 ct usu arteque expolita ingcnia, angit me insuper longe alia cogitatio, tristis 

 ilia ct doloris plena. Qui dolor quam fortitrr ei resisto, nondum sopitus nunc 

 atrocius rccrudescit. Hunc cnim Virorum Clarissimorum ordinem cum inr 

 tueor, vacuum video relictum locum, et frustra quaero oculis meis divinuin 

 senem, JOHANNEM HENRICUM SWINDENIUM. Qui si hie adsedisset, quod 

 utinam milii videre contigissct! ut sua praesentia hujus scclis dignitatem cximie 

 tucri ct pracclaro veluti decore cxoraare solehut, ita candido et subridcnte 

 vultu, atque ad festivitatem ct favorcm composito, mihi anirhum addidissct. 

 Hujus enim eximii Viri commcndatione, ct qua a pud quemvls optimum ct 

 amplissimum virum ct gratia flortbat et auctoritate valebat pltirimum, quod 

 fateri non erubcsco, sccl semper palam pia mentc agnosccrc gestiam, inpri- 

 mis factum est, ut in hanc cathcdram atquc in hoc honoris fastlgium nia 

 cvexerint Perillustres Athenaci Ciiratores. Cujus adco pracstantissimi senis 

 consiliis ct pracccptis cum mihi juvcni utcnduni proposuisscm, ct fruendum 

 sermonum ususque suavitate, quam gravis ct trislis mihi accident illius obi- 

 tus, Vos facile suspicamini, Auditorcs, qui singularem A r iri humanitatem et 

 ofiRcia cognovistis, ct quam carus illc collegis ct cliscipulis suis csset, moc- 

 rorc funeris mdicatum spectastis. At non tantum mei , sed longc magis Vcs- 

 Iri, ct patriae, et scicntianim caussa tarn clarissimum lumen morte exstin- 

 ctum doleo. Sed reprimam me, Audilorcs, neque committam, ut Iiac Iiora 

 animi dotorem molcstiamque renovem. Et vero qiud nos-ipsos adco amamus, 



ut 



