RESPONSIO AD QUAESTIONEM LITERARIAM 31 



dio facile perspicitur. Nam et accusat simul et defendit. Quam virtutem hujus orato- 

 ris et Thucydidis et PJatonis, horumque similiura propriam esse ait Qlpiauus (5). 



. 2. Praeparatio accusat ionis. 



Exordio finite accedit ad praeparationem , quae earn vim hahet, tit quaedani causae 

 incommoda corrigat. Ejusmodi praeparatione saepius utuntur Oratoves. Nam si causa 

 nimis est turbata atque confusa, ut in hac oratione, ea utuntur, ut auditores in capita 

 divisionis, tanquam in regulas quasdavn, intuentes , facile in iis consUtant ; aut si judl 

 cibus invisa est, ut eos sibi concilient, ut in Midiana fecit Dempsthsais. 



Causam igitur in quinque capita tribuit ( i ) , quae eadem praccipua sunt legati oftici^ 



1. ut agat de iis, quae denuntiaverat Aeschinesj 



2. de iis quae persuaserat: 



3. de iis, quae ei erant mandata: 



4. de temporibus : 



5. an nullis donis acceptis haecce omnia perfecisset. 



Antequam tamen ad ipsam accusationem progredicur , enarrat quae ab Aeschine cum 

 ante, turn in ipsa legatione gesta erant {dc Falsa Legatione, pag. 344). 



Aeschines enim , qui , ut in prioribus diximus, initio Philippo erat 'infestus , una cum 

 Ischandro ( 2 ) plebi persuaserat ut Graecos contra Macedonem conckaret , atque eo 



con- 



( 5 ) In enarratione hnjns orationis , pag. 347. ed. Wolff. 



( i ) In hac divisione ordinem idea immutavh Demosthenes, ut illtid , quod firmitis 'esset atque 

 omnium praecipuura, praeponerec, eoqtie nomine Aeschinem accusaret. Nam quuin criinsn tabulis 

 decretisve probari non posset, optime ad Aeschinis dicta, tanquam praecipuum quo.ldam fiindamen- 

 turn, se convcrtit. Ita et judicavit Hermogenes , xxl avxirrftyst T^V rd%iv , ait, eSei <yaf 

 ft,2v Sv n-ptxrerdt-zre , elrz Sv 'exiHfiv , slrx, uv a.^-yytiXiv , AA e^rsiS>) nvra 



rov eyxM/txros trupfin, rl to. tysvlii cnrx'/ys't^xi roTs 'A.favct't3i<; , Zrt ffutfoavrxi *.- 

 e7?, sroXoi/VTa JE GtipxTot, Siet TCVTO , rou xpyginov sveuev irfo/Tzl-sv avro xal ry ra|< rd- 

 e< ly.nsy.Tt. Quinque ilia membra minus recte recensentur a Quinctiliano fnstit. Orator, lib. 

 IV. cap. 4. Singula ex pluribus colliguntur, uc quum legatio male gesta objicitur Aeschini , 

 quod mentitus sit, quod nihil ex raandatts fecerit , quod moratus sit, quod munera acceperit." 

 Sed explicari potest error: duo enim priora Sv cc^yet^sv , xdi S exeife conjunctim expressit 

 bisce verbis , quae mentitus sit : nee inepte , ut puto : falsa enim et renuntiaverat et persuaserat. 



( a ) "la-^avJjisv row NeoTToA^ou , SivTifayaviirT^v p. 34^.: locus est obscurus, quern illnstrare 

 viri docii frustra sunt conati. Hoc modo Taylorus explicat: Ischander erat histrio, Neoptolemi 

 non filius, sed minister, Aeschinis Sevrifaytavta-rijt, scilicet qui Aeschini succenturiabatur , et in 

 hac quasi fabula secundas partes agebat , eoque vocabulo ad priorem Aeschinis quaestum , qui fuerat 

 ipse Tf irayuvurriit , respicittir. Distinguendum igitur g^aiv "la-^avSpov tov NeoTTA//Kw, Sevrettfytni- 

 er$v. Ncoptolemus erat histrio ea aetate celebeirimus. Vid. Ulpiani argumentum , pag. 384. 



