RESPONSIO AD QUAESTIONEM LITERARIAM. 35 



a.l inulctara proditoribus inJligendam incitet. Sequitur pulcherrima excidii Phocciisiiua 

 descriptio; tarn vividis coloribus omnia ob oculos ponuntur, ut iis interesse eaque inspi- 

 cere videaris. <dia,^ Sf ivw , inquit ( pag. 361) u xv3ps? 'AfyvxTei, no.} tteitvilv' ore yxp 

 v\tv eiropeuojAifa els AfAcpffy? , ^| &vtxyxii$ ( 6 ) i/ jjft'iv opc/iv vxvrx TXVTX , chi'ag xarfyxcx^- 

 flftyftlftba , %vp<xv spyftw TUV ev >?A<x/ , yvvxta SJ xx} Kxfixpia Shtyx , xx\ 

 puTTQU*; olxrpcvg ' cAa? S^ cuS' v els iQtxe'irSxi re? kdyy ^VVXITO run extT xxitZv 

 v\iv OVTUV. Quale in exagitando adversario artificium ! Legati ejus populi, qui salu- 

 tern suam unice Phocensibus debebat, eos ipsos perdiderant. At quanto magis hacc 1 

 rlv civ tuv oleirSe , w civSpes 'Afyvix'ioi , Toy? irpoyivout u,u,uv , f J A(3o/f i/ ctMyviv , $/%<pov tj 

 6i<r3at ircp} TUV untuv TCU TUV Quxtuv oheSpou', ^y&> ^i/ yap ofjC*/, xy xarxtev- 

 ; nitrous rxif e/xuTuv %fp<r} , xaSapcuf <!a-f<rSai vopi&iv , i. e. a scelere hoinicidii puros 

 atque intactos se fore. 



Jure igitur gratulemur, ait, Philippo, quod, quum improbos sibi quaereret , im- 

 probiores invenerit, quam ipse vcllet. Ne tamen eum punire vererentur Athenienses, 

 devotionem praelegi jubet , quae neque Aeschini , ut scribae, ignota esse poterat, monens 

 ut quae quotidie a Diis precarentur , ea ipsi peragerent. Est haec quasi peroratio ca- 

 pitis de Phocensibus. Observat Ulpianus earn esse oratoris aliorumque consuetudineni , 

 ut singula capita concludant , atque in sequentia praefentur, ita ut in una eademque ora- 

 tione plures legantur conclusiones atque exordia. Antequam vero ad aliud caput tran- 

 siret , quaedam Aeschinis objectiones supererant refutandae. 



Audiverat Demosthenes (pag. 363) adversarium eo impudentiae st$ TOfovrov civxiSslaii xx} 

 tci-nfa processurura , ut et Lacedaemonios (7) et Hegesippum (8) et Phocenses (9) 



ip. 



( 6 ) 'E &vyxtj$ , tanquani aegre fereus se fuisse calamitatis Graeciae spectatorem. Delphos 

 proficiscebatur dignitate Theori. Erat hie inagistratus Atheniensium duplicis generis. Primo con- 

 linebanrar illi, qui ad Delum sive ad certamina publica mittebantur. Vid. Schol. ad Aristophanis 

 Pac. v. 341. Qiupt>i)$ S' EXACI; ToD? a;ro ruv a-oAswv Sx/xoirf^ lxTf^T8^^voi/. ffuMffOvrtts xxi 

 vvftxctvyyvtifyvrx?. Akero , de quo hie sermo est , legati ad oraculum consnlendura inissi. Vid. Schol. 

 (id Aristoph. Nubes v. 356. xtiropQev ov flfWfoC? eJ; 'Air6AAi* 'Aflrfpas 2pffJJ itsfi rov cwxpov 

 cc Pollux I. 18. 'U<w? SI <rl SK A A(J)a KA7r nvMzwarov , al xfu/tevm tieufoi. 



( 7 ) Lacedaemonios. Hi enim parati erant ad auxilium ferendum , quod recusarun: Phocenses di. 

 centes se T& T? SJT^PT^? $itv& SeSitmt x fti) ri a-*p' uvro7f. Reiskius legic tf att^s^ Vera- 

 ne sit haec conjectura doctiores pronuntient , mihi non omnino videtur rejicienda. Sensus erit, se 

 Spartac pcricula timere , etiamsi non praesentis. Verba leguntur apud Aeschinem Falsa Legations 

 pag. 302. 



( 8) Hegesippum. Est orator Demosthenis aequalis , vehetnens partium Macedonicamm adversarius. 

 Primus pacetti cnm Philippo dissnasit , auctore Ulpinno ad hunc locum , eique tarn parum acceptus 



E a f't 



