RESPCWSIO AD QUAESTIONEM LITERARIAM. *$ 



apparet, quantum valeat assidua atque indefessa exefcitatio. Ita enitn haecce impediracn- 

 ta superavit, ut jure dici possit, per totam vitatn Athenarum oraculuin fuisse. Ejus nu- 

 tu fere omnia agebantur. In rebus periculosissimis, ubi promto consilio opus erat , 

 omnium oculi in Demosthenem erant conversi , qui conscenso suggestu semper illud sua- 

 debat, quod reipublicae erat utilissimum. Ardcbat patriae amore, indignabatur, Philip- 

 pum regem Macedoniae, quae antea Atheniensibus fuerat subjecta, eo perveiiisse, ut 

 jugum servitutis Graeciae cervicibus imponeret. 



Sed non idem obtinebat in Aeschine. Initio aeque Philippe fuerat adversatus, atque 

 universam Graeciam in eum incitare tentaverat. At nobilis ille ardor .paulatim exstinctus 

 est. Nam ex priore legatione de pace reversus, ita semper concionatus est, ut Philippo 

 quam maxima favere videretur. Causa hujus rei incerta mihi videtur. Quod enim cri- 

 minattir Demosthenes, eum aurum a Philippo ad patriae suae proditionem accepisse, 

 accusatio est, meo judicio, non satis confirmata. Potius arbitror, eum contentum fuis- 

 se pacis qualiscunque fructu , et populum Atheniensem , luxu enervatum nullisque opi- 

 bus munitum, imparem censuisse ad resistendum Philippo, regi acerrimo. 



Quae in moribus, eadem est in utriusque eloquentia discrepantia. Aeschines hilaris 

 erat, comes, facetus, urbanus , affabilis, observans potentiorum, amator, compotator; 

 Demosthenes sevcrus, rigidus, acer, aquae potator, populi studiosus, infestus princi- 

 pibtis , inprimis a quibus Graeciae periculum imminere videbat. 



Ita et in orationibus Aeschines omnia leniter depingit , auresque suaviter personal , 

 semelque, ut ait Persius , Satiral. v. 117, admissus circum praecordia ludit:" De- 

 mosthenes contra fortiter exponit , animumque magis quam aures commovet. Fulminant 

 inter se invicem , sed vi quam maxime dissimili. Ille scintillas , hie ignem radiosque 

 emittere videtur; ille, Nilo similis , inproviso aquarum confluxu crescit, litora excedit, 

 longe lateque sensim omnia inundat; hie torrentis modo , de monte ruentis, quae ei 

 sunt impedimento, secum rapit atque evellit (12). 



Ne tamen cui dubium sit, haec vere a me dicta esse, sententiam meam calculis suis 

 firment veterum principes , ex quorum scriptis , uti ex hortis amoenissimis dulcissimi flo- 

 res prae reliquis carpi solent , ita et praecipuoe locos seligere conabor. 



Val- 



(12) Non possum, qnin hie adscribam elegantissiraam Matthaei conclnsionem libelli de Aeschi- 

 xe Qratore. Jam opus esc disjecta membra et seorsim spectata in uniim corpus colligere, et ima. 

 m ginem exprimere eloquemiae Aeschinis. Perspicuus igitur et facilitate concipiendarum idearura evi- 

 dens , sententiis et verborum pondere sublimis , gravis , acerbus , vehemens , varieiate copiosus , 

 m ornatus tenuitate simplex , orationis festivitate facetus , jucundus , compositione lenis , figuris va- 

 w rius , sencentiarum novicate audax, in inveniendo locuples, in delectu et ordine prudens , rerum usu 

 callidus , moribns notandis probabilis , vi et copia arguinentorum et afFectibus ad commovendos bo- 

 M mioum auimos instructus ac paratus," 



