4 o DANIELIS TIEBOEL SIEGENBEEK 



Aeschinem Athenis remanere necessarium judicabant. At sine causa legationem jam obi- 

 tarn ejurare non poterat; quapropter aegritudinem praetexens , fratrem suo loco eligi 

 curat. Paulo post Athenis a Dercyllo Phocensium cladcs nunciatur. Hoc nuncio popu- 

 lus in tanta trepidatione fuit, ut omnia ex agris in urbem transferri juberet (8) exis- 

 timans propemodum hostem ante urbis moenia castra posuisse. Unus tantum Athe- 

 niensium hac clade delectabatur Aeschines, ita ut ne reputans quidem legationem ab eo 

 antea fuisse ejuratam (9), contemta Thebanorum inimicitia, in Macedonian! profi- 

 cisceretur , atque una cum Philippe lautis conviviis Phocensium interitura celebraret. 



Ex hisce omnibus concludit , eum morte dignum esse , neque ei , propter cavendam 

 Philippi offensionem , veniam esse dandani , quoniam exinde inajus etiam oriretur amici- 

 tiae vinculum , ut exenipla cum Timagorae , turn legatorum a Thebanis missorum demon- 

 strant ( 10 ). 



Supererat tamen ultima Aeschini excusatio , meliorem pacem , bello pessime ab impe- 

 ratoribus gesto, sanciri non potuisse (pag. 386), quam falsam esse, demonstrat exem- 

 plo Thebanorum ( u ). 



Thebani enim a Phocensibus bello superati Oa) sola legatorum probitate, societate 

 cum Philippo sunt juncti. Athenienscs, licet bello non vied, legatorum perfidia ultima 

 passi sunt. 



$ 5- 



v , ttl 52 5Tf o ra Kttrtite'ywTU, avvaytpcvxt , ffvyxtoroi. Vid, Petiti Leges Atticae lib. 3. 

 tit. I. ec Tayiorus ad hunc locum. 



( 8 ) Vid. de hac re nota ultima ad paragr. snperiorem. 



( 9 ) Si quis legationem uUro am injussu populi obiret , morte mulctabatur. Vid. infra pag. 

 381. ovxci/v if%e<ro piv ?rtci o-Jv vtptv , 8? fi^varov xe\cCsi nvrvv T^V fyfriav slvcei. Legem re- 

 peries apud Petitum in Legibus Atticis , pag. 341. 



( 10 ) Utrumque explicat noster pag. 383 et 384. Rex Persariim Timagorae qtiadraginta talenta 

 dederat : hunc ab Atheniensibus interfectum audiens atque animadvertens se non ei , penes quern 

 erat summa auctoritas , pecuniam dedisse , alios corrumpere destiti:. Thebanorum legati , quorum 

 unus erat Philo , Philippi dona recusaverant , dicentes non in se, sed in urbem, regi bencficia esse 



conferonda. 



( 1 1 ) Afl accusationem proditionis firmandam hoc loco ( pag. 386. ) testes citantur Olynthii : 

 miror equidem , atiamen non magis placet Wolfii seutentia , legentis 4>w)/wv. Non enim agitur de 

 Phocensi agro , sed de Us, qnae ex pace et urbi et legatis acciderunt. Fuit forsitan Olynthius ille 

 captivus , a Demoschene in Macedonia liberatus, quique accnsationem proditionis testimonio suo 

 confirmare poterat, quoniam et Athenis et in Macedonia diligenter omnia observaverac. Memorac 

 Aeschines Olynthium queaidam , quern Demosthenes corrumpere non potucrit , ut pro testimonio men. 

 tiretur. 



(12) KaxSv JA(? xepiitirrfKei Qvpcc'uti; ( pag; 387 ).. A Trojanis mails sumtum proverbium 

 de iis , qui acerbissima quaequc patinnttir. 



