RESPONSIO AD QUAESTIONEM LITERARIAM. 47 



<i?rs TOUTOV , o$ fy*^? Wfxayra: fthyxs (it). 



.7. Judices a misericordia dehortatur , exagitando cum prior em Aeschinis vit#m , 

 * affiniitm patrotiorumque deprecationes. 



Quod in anteacta Aescbinis vita exagitanda semper omniLim maxime urgebat noster, 

 erat accusatio Timarchi. Hanc igitur in ea parte, ubi Aeschinera judicibus quam maxime 

 invisum reddere volebat, prae aliis eum memorasse facile intelligt potest. 'AvotoyflTxi 

 Sa/^toviw? Tipxpxov , scribit Ulpianus , hixrrov otury KKXOV [txpTVpfoKt. Nam si quis , ait 

 noster , adolescens ceteris. forma praestiterit , atque non cavens illam ex faciei praestan- 

 tia ortam suspicionem , liberius postea vixerit, hunc impudicitiae accusare non dubita- 

 bit. 



Videri interim poterat non bene sibi constare Demosthenes, quod eosdem illos lega- 

 tes, quos mine , ut proditores , accusabat, ex priore legatione reverses laudari atque ad 

 coenatn invitari jusserat, atque Philippi legates niunificentissime exceperat ( i ). Primum 

 ratione temporum excusat, quutn proditio nondum innotuisset, secundum , quod, quum 

 haec (nempe liberalitas et munificentia) plurimi in Macedonia aestimarentur , in iis se 

 Macedonibus praestare ostendere vellet. 



Transit nunc ad rejectionem advocatorum, ut in epilogis fieri solet, teste Ulpiano. 

 Fortasse enim , ait , patrocinabuntur fratres Philochares et Aphobetus , quibuscum ne- 

 cesse est vos Athenienses , procul habita dissimulatione , libere ad hunc modum age- 

 se (a). Nos , Aphobete, et tu, Philochares, te quidem (Philochareni) cum alabastro- 



^il) Subjicit hisce Demosthenes facetam colloquii inter par peregrinornm assimnlationera , quam 

 optime exposuit Reiskius, Apparatus Critici Vol. III. pag. 719. 



( i ) Posset haec pars vere epilogus dici ; absoluta jam es^ ipsa accusatio : sed ob perspicuita. 

 tern hanc divisionem arripui. 



(2) Locus aliqua explicatione indigere videtur. Ita sese habet png. 415 (v^yxij Se, 5 



as ftlv reif etXctpctTTpM.xcts ypdQovra x( T rvfj.vct.vz, TCIJTOVS Si VTr 

 Ti5j6vr? fcvltfuxovs' (xal wStpia$ xaKias rccvric , AA' ouSt ye trrpxrwyicu; 

 ffrfTy(5v, TWV ptyiffruv npav y^iufecitev. Ei ro'tvvv n^Sv i5,5v fetket pySe'is, ou% tipeis %itfiv 



7v Sueaiui; civ f%oirs TOVTUV' ToAAoD? yarp i/pav uaAAov u%iov$ ? 

 <*<; sffi/tvvvopev' il Ss Si) KK\ iv avrais, oT eriftxirie , ^/lojx^ rn; vftuv, 

 roivr, irfoa ,aSA/\v v pwolsbs Sixetiuf , fi aufytabe '-, eyS) ftv olfixt a-oAAu. Pro 

 v Reiskius iegere volebat {/Trcxfivon&ovs sc. vp.a$ vos judices etc. Nam quod cogita. 

 vie Wolfius, nostrum allnsisse ad Aeschinis artem histrionicam, admitti posse noil videtur: 'itr 

 praeterea, uncis a Reiskio inclusuui, ex ejus sementia tollendum est.- Accusativi enim 



re* 



