DANIEL IS f IED6EL. SIEGENEEEK 



Elegia Solonis, quara post hunc locum recitandaui profert, agit de causis respublicas 

 cum evertentibtis , turn conservantibus ; citata videtur a Dcmosthene, ut propositis malis, 

 quae ex seditione ac proditione oriunuir, judicum animos in Aeschinem exacerbaret. Ag- 

 greditur pag. 424'novam accusationis confinnationem, ab exemplis aliorum petitam: vo<r>j(t 

 yeitp , u. ety'Sfeq 'Afavxwt, 'Seivlv epireirTaxcv ilf ryv 'EAii^S, x*l Af?rck, K] jroAAifc wee 

 SUTU%I<X<; * x! not.f u,u.uv fV//*fA/ dtepsvev. Mori us , o viri Athemcmes , gravis sans 

 atque dijicilis Graeciam invasit , tnagnamqae fortunam et providentiam vestram desidc- 

 rans. Afleruntur Thebani , Elei, Olynthii , qui omnes nimia in Philippum confiden- 

 tia atque civiuni proditione interiertiut , Chalcidenses, qui, antequam dona a principibus 

 accipereutur , licet minoribus copiis, Philippum viccrant, acceptis donis superabantur. 

 Contra illos grave psephisma tulerant Athenienses, quod, ut contra suae Hbertatis 

 proditores vindicent, sununopere eos cohortatur. Neque illud erga proditores- odium 

 Atheniensibus fuisse alicnum declarat|ex majorum facris, legibus , atque institutis in causis 

 hand dissimilibus (hide a pag. 427 429 ) (7). 



Gonfm itaque, inde a pag. 430 432, acta Aeschinis cum actis eonim legatorum , qui 

 antea interfecti erant, atque nominatim Epicratis (8). Hie morte mulctatus erat, primo, 

 quod contra mandata egerat, quod idem in Aeschinis legatione locum habuisse et in- 

 teritus Phocensiurn et juris] urandi exactio docent j secundo , quod vera in senatu nou di 



xis 



hunc locum. Obscuriora tamen spnt verba xfcv -xMltov A|3S)v caet. Ulpianus ita exponit: e/'/u/v 

 on fxi rcits iro/tiraii; etotSofovvre sAAv'Aci; trfisa^rt7x (Jspjuvre; ' VTOXZT xctl iriMSix 

 , affTe juij 6\!t7TTta$zi xcu rpifaa-Qxi r^v xs(pxM)v, art T' Qlvapiv iirfttp^fUVtf , xxl 

 <' cTfctv^stria^ uxi t$e$ert> TIJ!/ xe(py.\fo, eu tpev^ oyv Ti ftij Sovvxt J/KIJV, xxv vriMSuv 

 Sed haec mihi sufficere non videntur. Alii exiscimarunc nostrum his verbis mollitiei notam 

 advcrsario inurere voluisse. Ex omnibus maxime mihi placet Reiskii interpretatio. Loci senten- 

 tiam , ait, si satis perspicio , videtur ktec esse ; nullas te poenas datitrum speras , si circttlos et coe~ 

 tus operto capite pcrreptans , calumnierh ,. quo , quae sic in me probra in vulgus spargis , ea auctore 

 careant ad primumque eorum auctorem nullo facto psrveniri possit, Maueut attamen muka, doctia- 

 ribus explicanda. 



(7 ) Qui a Demosthene in simili causa memorantur, snnt Arthmius et Callias. Primus, .ut ex. ver* 

 bis nostri patet , erat Zelita , id est, incola urbis Zeliae in Asia Minore, infamia notatus-, quod au 

 rum Medicum in Graeciam intulisset. Alter Callias, Hipponici filius, celebratam illam pacem cum 

 rege Persarum sanxit, qua regi interdictum fuit, ne ad mare Aegeum desceuderet, et quidquid ab ora 

 maritima in continentem pateret ad diurmim equi cursura , liberum suique juris relinqueret. Nihilomi*. 

 nus quod auro corruptus regi plus aequo concessisse videretur, quinquaginta talentis mulctatus fuic. 

 Vid. Diod. Sic. lib. XII. cap. 14. 



C 8 ) Epicrates, ut ex eodem loco apparet, alioqui erat vir probus atque unus eorum > qtii popu. 

 lum ex Piraeao in urbera reduxcranc. 



