RESPONSIO AD QUAESTIONEM LITERARIAM 1$ 



Ad singnla dein rerum capita ita respondit Philippus , ut Atheniensium eloquentissl. 

 Bii mirarentur regis et memoriam, et peritiam , et sapientiam, et eloquentiam (7). 



Redux Athenas Demosthenes in foro, velut in sede sua, concionator dominabaturv 

 Renuntiatur legatio , superveniunt Philippi legati , qui jusjurandura ab Atheniensibus 

 exigerent (8). Hoc exacto, iidem illi decem (9) eadem de causa in Macedonian! 

 mittuntur, quos verbis promissisque ita decepit 'tex, ut nequaquam diffidenres, earn 

 Phocensibus amicum esse existirnarent. 



Evenit interea, quod vir prudentissitnus futurtwn speraverat, ut spiritus, quos Leuc- 

 trica victoria collegerant Thebani , subsiderent atque reprimerentur. ( 10 ). Bello sacro 

 pcne fracti , tandem missis legatis adversus sacrileges Phocenses Philippi opem im 

 plorant. Speciosam ille Dei ttitelam religionisque violatae causam cupidissime susce- 

 pit, famam pietatis ad reliquas virtutes utilissimam fore accessionem ratus. 



Venit cum invicto milite Macedonico suteque Thessalis eqtiitibus in Phocidem , et 

 decem annorum bcllo debilitatos facile superavit, omnemque r-ei confectae gloriam nul- 

 k>" suo labore solus reportavit (n) Sacrilegis poenam. non inflixit, sed arbitrium ret 

 cognoscendae prudenter detulit ad Amphictyonas. 



In locum Phocensium , qui exciderant suo jure, Philippus cooptatus est in augustis- 

 simum illud Graeciae tribunal, eique, nee non posteris, affirmatum duplicis sufFragii' 

 }[us(j2)., Qui sacrilegis opem tuleranl Corinthii , honors privati simt ludorum Py- 



Olivier Histoire tie PMippe , torn. I!, pag. 60. L'impression-, que Philippe fit snr Demosthene r 

 n* est pas incroyable ; les gens les plus dloquens son: touches du merits de 1'eloquence." Ad- 

 dam* Gillies Hisiory of Grece r torn. II. pag. 402-. 

 C 7 ) Vid. Aeschines de Falsa Legal, tomo III. pag. 222- et 225. 



(8) Erant Antipater , Parmenio , Euryloqutis , per historiam Alexandri satis nobilitatu 



(9) Est aliqua de numero legatorum controversia. Olivier Hist, de Philippe, torn. II pag. 74. et 

 Gillies Lib. land. torn. II. pag. 475. quinque citant, Eubuhwty Aeschinem , Ctesipkontem-, Democra- 

 tem , Clsontem. Libanius contra , in argumento orationis de Falsa Legatione , eosdera missos. esse ait t 

 Ulpianus in altero argumento ipsa nomina adscribit; apparet illud praeterea ex innumeiris orationis 

 locis. Elegantissime hac de re disputat Contarenus, Pariarnm Lectionum cap. 17. pag. 16. 



(10) Vid. Diodorus Siculus, lib. XVI. cap. 58. i |3aA65e 5 ftStuf bfuv T^K rxireivuiriv 

 xtii povM/tevos ret Aevurpntst- <ppt>vffiitT evarii^.M ruv Beiuruv , oiix IMyovf u,7ti areiht 

 rat etlro pcvov <pwAarTi/^evf rl Sown pi) irfftofSiv rS ftuvrs7ov fcfvkvptvev. 



(II ) Vi d. Diodorus Siculus, lib. XVI. cap. 59. avc-v pAzK &ve*iriirrus KaruX^rat TV it 

 ffvv&fevg /ET& TWV Boiaruv xctl 0eTTAS* %xpivev ovv ffvneirdyew rS rSv A. 

 , Kiil rouTi* r%v wepi rwy o'A&w Stttyvuftv iirtTftystt. Zvve$ts6uv est communi concilia - 

 vti , in quo singulorum , velut sociorum , suffragia valerent. 

 Cia) Haec expressa ex decreto Amphictyonum leguntur apud Diodotum Siculnm, lib. XVI. cap. 



