, 4 DANIELIS TIEBOEL SIEGENBEEK 



nemo dubitabit. Sed majora spectans Philippus , Graeciae principatum afFectabat ; quod 

 quominus adipiscereuir, impediniento inprimis erant Athenienses (i). Ne tamen con- 

 Silia sua immature emanarent, pacem cum iis facere tentavcrat. Jam antea ex Mace- 

 donia Athenas venerant legati, qui benevolentiam Philippi erga populum Atheniensem 

 declararent ( 2 ). Hisce nuntiis commota plebs decretum a Philocrate de pace cum Phi- 

 lippo facicnda latuni summo cum applausu comprobarat (3). Inter decem legates (4), 

 qui ad earn sanciendam in Macedonian! mittebantur, oratores fuere , quibus terrarum 

 orbis nihil adhuc vidit grandtus magnificentiusve, Demosthenes et Aeschines, suis quis- 

 que dotibus admirandus et inimitabilis. Singuli , ut ex Aeschinis narratione (de Falsa 

 Ltgat, p. 210, ) apparet, verba fecerunt de rebus diversis. Aeschines inprimis merita 

 populi Atheniensis erga Philippi majores fuse exponebat, atque Fhilippum ad auiicU 

 tiaui cum Atheniensibus firmandam cohortabatur. 



Quid hie Demosthenes? Fulmen illud orationis (5), quod, sicut olim Pericles , to ties 

 Atheuas Atticas tremefecerat , in aula Macedonica fuit exstinctum. Obscurum praefatur 

 exordium (6); simulatque perplexe titubans dicere coepisset , . subito obmutuit , neque 

 ullis regis humanissimi invitameotis dicenda sibi potuit in memoriam revocare. 



Ad 



( i) Jam enim antea ad Thermopylas accedens, ab Atheniensibus fuerat exclusus. Vid. Diodorus 

 Siculus , lib. XVI. cap. 38. 



( 2 ) Aristodtmus et Neoptelemus histriones , qui In aula Philippi degebant , ac dein Phrynan 

 et Ctesiphon ad liberandos captivos ab Atheniensibus missi. Vid. Aeschines de Falsa Legal, tomo 



III. p. 198. 



C3) Pliilocrates homo fuic sordidissimus , sacpissirae a Demoschene, atque ab ipso Aeschiue, 

 cujus dein socius fuic, exaghatus. Pecuninm a Philippo accepisse perhibetur. 



( 4 ) Reliqui erant Ctesiphon , fhilocra:es , Phrynon , latrocles , Nausicies , Cimon , DercyHus et 

 Aristodemui , quibus a sociis adjunctus erat dg/avtreon. Vid. auctor Aigumenti de Faha Legatione. 

 ( 5 ) Vid. Valckenarii oratio laudata, pag. 275. 



(6) Haec res, quam nunquam negate ausus est Demosthenes, festive narratur ab Aeschiue 

 de Faha Legat. p. 219. JjJij KU^KIV ii( A>(/<0(rd/v)} r3 T?? itfevptitts ptftf, Kiti x 

 XM uf i55fj3oAt T(V Suvd/teuf amvti&iievii Myuv. cviti Si uxxvrtiv,Siiucetievuv 3704 rijv 

 a.mv , QbeyytTM TO &v(icv TCVTO yrfocifttov ffKirentv re xai Tf3v>)Kc? 5A(^t , itzi (nixfl 

 tK-.a TUV xfzyftciTuv, ij-xiQvtis saiywe mil Siwoftfq, TfAei/rwv 3i ^X-<TT ix Ttv kiyov' ISiiv Si 

 Sisxsira, izf[t7v rs xxfetteteveto , KM! xx.ru, ftixfov vxfinpii'fffx<r1zi , xzi Xf- 

 3', j a.Tttt^ irxfsl%6it, K*i Tv t yy(*/t/K/wiiy tffllfyttttA ^' fyxhxP 1 '* **V~ 

 jri*A< A/ye<v $7rizstrff!t<t rttvtlv t*sii;Y. Qvifin allusorie diccum vidorrr 

 ad genus Demosthenis, quippe ex matre Scythica nati. Licet haec -omnia ab Aaschine aucta sine, 

 mirandum attamen t. Sed aliud era: verba facere corara jege tot vimuibus insigni , , Anupatro , 

 Paimenione, viris escellentibus , velut tatellitibus; stipato , quasa eundeui pro condone lacerare. Cf. 



OJi- 



