RESPONSIO AD QUAESTIONEM LITERARIAM. 7 



5 2. Qiiomodo Macedoniae potestatem confirmaverit Philippits. 



Qui ante Amyntam, Philippi patrem, in Macedonia regnaverunt, horum nomina ple 

 rumque minus sunt illustria , praeter Alexandrum , qui temporibus Persicis obscu- 

 rum antea Macedonura nomen primus nobilitavit ( i ). Successores Alexandri, Perdiccas 

 et Archelaus, 'artiuiii fuerunt fautores; postremus Euripidem quam munificentissime 

 excepisse fertur (a). Hoc mortuo magna exstitit de imperio contentio, donee, interfec- 

 tis usurpatoribus , ad Amyntam pervenerit. Hie per quinque priores regni annos placi- 

 dam tenuit, nullisque turbis agitatam Macedoniam. Quibus elapsis , ab Helyriorum re- 

 ge, Bardillo, tantis cladibus fuit afFectus, ut amissa magna regni parte non nisi fuga 

 vitam conservaverit. Interea , dum Illyrii Argeum quendam , principeni regii sanguinis , 

 regem pronuntiant, Olynthii Potidaeam aggrediimtur, eamque capiunt; Thessali etiam, 

 antea societate cum Atnynta juncti , oblatam sibi opportunitatem arripientes , meridiona- 

 lem regni partem invadunt ( 3 ). Omnibus igitur destitutus Amyntas , non nisi post Ion* 

 gum tenipus, Thessalorum Lacedaemoniorumque auxilio, lllyrios et Olyntliios expulit, 

 regnumque paternum recuperavit (4); neque diu victoriae fructus percepit, subito oc- 

 cumbens. Morttius Amyntas filios ex Eurydice susceptos reliquit Alexandrum , Perdic- 

 cam, et Philippum. Cotnniodum eo tempore adversus Amphipolin speculatorem miserant 

 Athenienses Iphicratem , qui hospitio cum Amynta fuerat conjiinctus. Huic ad se voca- 

 to persuasit mulier, ut se filiosque suos tueretur atque adoptaret (5). Captus mulie- 

 ris blandimentis Iphicrates novum advenatn Pausaniam , regii sanguinis principem , Mace- 

 donia exegit, regnumque paternum legitimo restituit heredi (6). Regno potitus Alexan- 

 der, socictatem iniit cum Pelopida, quern Thessalis auxilio miserant Thebani, fratremw 

 que natu minimum Philippum foederis tradidit obsidem ( 7 ). Thebis adolescens in domo 



Epa- 



(i) Reliqnias exercitns Persarum , qiiae ex clade aptid Placaeas supererant,. confregit. Vid. He- 

 rcdotus lib. VII, 



( a ) Vid. Athenaeus lib. XV. 



(3) Vid. Dernosthenis Arhtocratea, torn. I, pag. 557. 



( 4 ) Vid. Diodorus Siculus libro XV. pag. 17. edit. Wesselingii. 



C5) Toca haec historia legitur apud Aeschinem de falsa legatione torn. 3. p. 212. /^ereW^J<aro 

 aJrov 'EupuS(x xxi nipSitcxitv pfr XKTctffTfocurit elf TS x^t*f **< 'KpiKfxrout; , ! ^ ( *(A(T- 

 wov ) <4 ret, y6vrn T^ ittetvov bei<t slirtv x. r. A. Errare videcur Nepos in Ipkicrate scribens. 

 Eurydieem cum duobus liberis ad Iphicratem confugisse. 



(6) Vid. Aeschines loco citato, pag. 223. &<Z<r*s TCT* 'I$(X P 'TX J|n'A*w nxwrminv stt 

 Mtixeiovius KM r>tv SvvtesTiixv Spiv stairs, 



(7) In his secutus sum Diodorum Siculum lib. XV, cap. 67. et Valckenarium orat. cit. Cum 

 his etiam convenit Plutarchus in Pelopida p. 291. 'Quanta vero sit in hac re discernenda difficultas , 

 docta inoustrat Wesseliugii aunotatia ad Diodorum Siculum tomo II. p, 82. aliorumque scripto- 

 r.um dissensus*. 



