20 



N. C. K 



tissimo fungens Eunngolii mnncre, vix habcrein quod magnopcre desidcra- 

 rem; Et vcro , quura futuri lionoris inopinatus ille nuntius milii aflereba- 

 tur, fatebor cnim, gaudiiun incum supcravit aniini pcrturbatio: hilarcm , 

 qui excitabatur, animi scnsum compressit vehementer ct fere exstinxit gra- 

 vissimi, quod obeundum esset, muneris consideratio. Verum cnim vero , 

 supercrat quod deprcssum rcficeret animum et rccrcarct. Arridebat nimi- 

 rum , quod in deliciis semper liabere solebam , studii genus. Anidcbat So- 

 cietatis Christianae et dogmatum Cbristianoram historia , cui explorandae et 

 tractandae et vcro tradendae , quas mihi dies viresque largiretur Deus , lubcn- 

 ter impendercm. Hujus igitur rei , Curatoresillustrissimi ! cum jam exoplatis- 

 simam mihi opportunitatem concesserit benivolentia vcslra , nihil magis uin- 

 quam mihi erit curae cordiquc, quam ut disciplinam, quain mihi maudasiis, 

 ad communem omnium utilitatem et rei Christianne, oommodum, quoad ej us 

 fieri possit , adhibeam. Vcstris sic auspiciis viri nobilissimi ! ut magis per- 

 petuo floreat Academia Lugduiio-Batava , quern veneror Deum ex animo 

 precor. Mihi autem largiatur , ut gravissimo huic muneri par siua, ct ve-; 

 ro vestra vota magis magisque expleam! 



Quae si umquam mihi satis succedant , quanlas ego gratias habebo ct 

 agam uti Deo potissimum, a prima indc juventulc ad huue usque diem o- 

 pitulatori meo ct maximo et benignissiino j ita eximiis praeccptoribus meis, 

 qui tantum studium tantamque curam in me posucrunt! Quantas Royaard- 

 sio, qui optimo mihi patre orbato, non sludiorum modo iidelissimus exsti- 

 tit dux, sed vero alter veluti pater! Quanlas Heringac, Oordtio, Paravio, 

 quorum ut magna in me esse merita fatcor, ita cara mihi semper nomi- 

 na erunt! Quantas tibi, quem pracsentem intueri licet, dcsideratissime Si- 

 monsi, cujus quac in me beneficia contulisti, cum institutione tua, turn 

 amicitia ae familiaritate , numquam sane animo mihi excident ! Et vero , 

 quantas omnium maxime dilectissinio Heusdio , qui , ut Litcrarum mihi obtigit 

 ct inprimis Historiae praeceptor, ita omnis hberalioris clisciplinae dux fuit 

 atque auctor; cui viro quot quantaque debeam, ut penitus animo scntio et 

 sentiam donee hac luce fruar , ita vcrbis exprimcre ncqueo plane ! 



Ad vos autem jam accedentem omnium doctrinarum disciplinarumquc Pro- 

 fessores, Viri Clarissimi! profecto vcster me hand mcdiocritcr movet atque 

 pciturbat adspectus. Quis enim ego sum , aut quae aunt mihi iugenii do- 

 tes 





