O R A T I O. ig" 



prium est plane aetati nostrae. Nihil cnim exoptant omnes hodicquc ardcn- 

 tius, nil ipsi pcrficcre alacrius tcntant, quam, ut dislributo per omncs ter- 

 ras Codice Sacro, hujus doctrina nullis non gcntibus, barbaris etiam et rc-r 

 motissimis, et innotcscat et prosit. 



Et hanc quidem considerantes rei Christianae, temporibus hisce , condilio- 

 nem, dulcissima nos subit patriae nostrae cogilatio. Sua sapieiitia exsul- 

 tantes in Belgarum mcdiocritatem alto despiciant supercilio peregrini ; nullos 

 solent plane contemnere Belgac. Negligant extcri quod praeclare praestaut 

 nostrates; Belgaram mos est, nihil relinquere intactum, quod alibi sive rc- 

 peritur sive perficitur. Apum instar, qui hoc a natura habent, ut e qui- 

 buscunque floribus mel dulce eliciant , id maxime cm-ant , ut , quod malum 

 videatur, prudentcr caveant, quod vero bonum sit, id undique congerant et 

 in suos usus convertant. Et sane quot quantique sUnt, quos haec nostra 

 diligentia et moderatio protulit fructus ! Hand est profecto , ubi florcant ma- 

 gis , quae ad Theologiam pertinent, disciplinae omnes. Si uspiam, apud nos 

 certe ad Codicis Sacri rcvocatur simplicitatcm , uti institutio popularis , ita 

 dogmatum religionis <r for yum. Si uspiam terrarum, in nostris certe Acade- 

 miis informantur Theologi Christian! , sinceri simul et vere Hberalcs ; non 

 systematic! exiles , non polemici acres , non levitate sua aut philosophandi te- 

 meritate omnia turbantes, non rationalislarum , non supranaliiralisia- 

 rum distincti nominibusj sed vero prudentes, sed moderati, sed pii. Quid 

 plura? Si ullo vel tempore vel loco, in noslra certe Ecclesia, nostra acta- 

 te , hoc studium universe viget et dominatur : attyQeveiy fv 



Ad finem jam nobis perductum est , quod inslituimus , itcr , doctrinac 

 Christianae vicissitudincs , per temporum dccursum, observaturi. In quo pcr- 

 ficiendo si dogmatum nobis historia non ita exilis , jejima , ingrata appanie- 

 rit , -ut vulgo videtiu- , crit profecto , quod majore etiam ardore et alacritate 

 ad hanc me accingam muneris mei partcm , quod vestra , Curatores viri 

 illustrissimi ! Regia auctoritate , ad me detulit munificentia. 



Numquam ego , meae ipse tcnuitatis conscius , de tali tantoque vel cogi- 



taveram honore, qualis hodierno mihi contingit die, ut in honoriiicum huc- 



ce locum cvcctus gravissimam in Academia Lxigduno-Batava , doctoi'is 



publici provinciam , solenni oratione capesserem. Non tanta sane vota ani- 



'mus faciebat, quum apud Soelenscs meos, in. suavissima regione, exopta- 



C 2 tis- 



