RESPONSIO AD QUAEST10NEM LITER.ARIAM. 65 



citus , judicibus et legibus , ut virum fortem et hcnestum decet, vitam et salutem om- 

 nem comraittit. 



Quam divina ingenii vis, quantus in aftectibus, ira et misericordia, concitandis! Ut 

 iram judictim concitaret, breviter commemoravit Atheniensuim commoda et incommo- 

 da, inde a Salaminia pugna ad suam aetatem, et docuit, qui fuerint reipublicae auctores 

 laudis et reprehensionis , quam pcrniciosa oratorum improbitas fuerit , et quomodo re- 

 rum serie et oratorum quorundam , in priinis Demosthenis , malignitate in praesentem 

 miseriam ceciderint. Nam haec omnia ad facicndam Demostheni invidiam, Nonne 

 odio dignorum hominum et veteran hostitim recordatione erga praesentes, qui sunt 

 ,,.in potestate nostra , severiores sumus? Nonne negligentiae nostrae nos poenitet, fu. 

 ttiri temporis curam gerimus , et ne sint postea alii qui nobis damnum afferant , poe- 

 narum atrocitate et ultionis severitate cavemus ? Ab hac vehementiori animi motione 

 flectit ad misericordiam. Accusatus enim a Demosthene, potente hoste, et maligno , 

 reipublicae noxio , subjicit oculis judicum parentem senio confectum, morti vicinum , 

 filii periculo trementem , fratres de republica bene meritos, liberos aetate et calami- 

 tate patris infelices, innocentes, eoque miseriores , quo minus magnitudinem periculi 

 sentiunt, suam erga rempublicam benevolentiam , erga cives singulos inoderationem , 

 erga eorum liberos et disciplinam curam suam diligenter commendat , animum niag- 

 num et fortem demonstrat, non mortem, sed infamiam mertis deprecatur. Legibus 

 et justitiae judicum salutem et vitam committit, nihilque petit aliud, quam ne se 

 irae et ludibrio inimici , in tanta sua calamitate laeti et ridentis , ad supplicium 

 et implendam animi libidinem dedant. Jam quid gravius ad flectendos judices dicere 

 potuit? aliorum enim adspectu imbecillitatis suae recordatur atque indolescit animus 

 humanus, sua fragilitate , suo dolore ad alios juvandos impellitur. Si vero senectu- 

 tis , mortis, liberorum , amicitiae, fortunarum, hostium admonetur, tune jam non de 

 alieno periculo sollicitus esse solet, sed de salute sua et tranquillitate , opitulando, 

 resistendo, omnia tentando pugnat. 



Quantopere sibi in exitu similis orator ! Et mirandum profccto, Nonne et curso- 

 rem , metae propinquum , spiritus viresque deficiunt, et audaciam militis , vel fords- 

 simi, hostis pertinacia et arrocitas frangere et compescere solet? At hie orator, nee 

 proemio , nee victoria , cuiquam cedit , sed hostes jam profligates et aversos perse- 

 quitur, vestigiis inhaeret, telis residuis urget, et undique se tutum reddit. Ergo 

 etiam in hac pacte orationis magnus et probabilis orator Aeschines. 



CON- 



