COMMENTATIO AD QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 13 



dcnuo describuntur in attributa intelkctiti et vohititatis. Congruit cum divisione , quam 

 hoc IV loco recensuimus , etiam ilia, quae legitur apud H. A. Schott in priori Editione 

 Epitomes (i). Metaphysica enim is appellat, commodiori sane vocabulo , quae ab aliis 

 dicuntur physica:, vocabulura morallum , minus aptum , retinuit. In altera tauien editio- 

 ne pro metaph^sicis et moralibus, absoluta et relativa adscivit. Hie etiam nominasse tan- 

 turn sufficit partitionem in transcendentalia , physiologica (pfiysica") et moralia , quam 

 quidera sequitur Tieftrunk ( Censur des Protest. Lehrbegriffs 2 Th. ) , sed merito impro- 

 bare videtur C. G. Bretschneider (2). Ceterum recte observatum est, pterasque divisio- 

 nes attributorum Dei , quae hactenus a diversis Theologis , tanquam novae , sunt propo- 

 sitae, dertominatione tantum a se invicem discrepare, cum re ipsa fere omnes eodem re- 

 deant. Diflicillimum hinc fieri delectum nemo negabit. Fit etiam 



Quint ae cujusdam divisionis 



apud Theologos recentiores mentio , videlicet in primitiva et derivata, quam quidem pro. 

 batam videmus //. Ph. Conr. Henke Cg)- Hie enim, Christi et Apostolorum vestigiis 

 insistens, infinitam Dei bonitatem (loca laudans i Joh. IV, 16. Luc. XVIII, 19. Matth. 

 V, 48 etc.) omnium virtutum divinarum principem judicat ex eaque, tanquam attributo 

 primitivo , reliquas Dei notiones sive proprietates , quales sunt potentia, summa intelli- 

 gentia , oirnipraesentia , deducit. Catovius spiritualitatem atque infmitatem , Hollazius , 

 Baumgarten et Buddeus spiritualitatem atque independentiam attributa Dei primitiva ha- 

 bent; Moshemius ex sola independentia reliqua omnia derivari posse putat (C. G. Bree- 

 fchneider System. Enfwick. Ed. II. p. 367. not. 140.)- In Mro quidem /. C. W. Au- 

 gusti (4) primitiva et dcrivata perinde aestimantur atque absoltita et relativa* 



Fecit ejusdem vel certe simillimae divisionis mentionem Philosophus Germanus nostri 

 temporis W. T. Krug (5). Alia enim attributa primaria dicit , alia secundaria. Ratio 

 autem , quam hie in enumerandis et disponendis singulis secutus est, utpote minus apta, 

 minus etiam arridet. 



Sufficiat igitur rem tedgisse, pariter atque 



Sextam quamdam divisionem y 



quae est in essentialia et arbitraria. Non est quidem in promtu, apud quos TheoTogos 

 id genus dispescendi legatur, vel potius, quibus id probatum sit, nimirum antiquatunr et 

 relictum a Theologis hodiernis ; sed videtur Seculo XVII ortum esse et usurpation in 



(i ) P a S- 3^- C 3 ) Versuch einer System. Entw5ckelnn'g etc. p. 200 seq. Ed. I. 



(3) Lineam. Inst. Fid. Christ, pag. 58. . XXXV. (4) System etc. pag. iar. . ri 



(5) Metaphys. . 188. p. 378. 



B 



