2 d P A ULIJACOBI ANDREW 



Sufficit, finnandi gratia, unum locum addidisse II. P. C. Henkii (r) ,,Revera"" 

 inquif , , Dei proprietates non sunt, nisi notiones et nomina, quibus eamdem virtutem di- 

 vinam , sed intuitu rerum creatarum, et nostri potissimum , vario modo sese explican- 

 tern , declaramus. " 



Tandem in hoc plurimi consentiunt, certe qui- rem diligentius perpenderunt, unum. 

 quodque attributum eatenus tantum esse infinitutn et absolutum , quatenus non definitur 

 aut temperatur alio attributo, nee singulas in Deo virtutes infinite perfectas ac plane im- 

 mensas esse; quod a nonnullis Theologis non satis considerate dictum est, cum hoc 

 procul dubio repugnantiam quamdam inter attributa divina efficiaf. Quisquis v. c. liber- 

 tatem ac potentiam divinam simpllciter infinitam praedicat , is viderit , ne -libidinem ac ty- 

 rannidem in ejus locum inducat, et rerum divinarum contemtoribus portas amplas aperiat; 

 quamobrem Cartfsii/m merito reprehenderunt Ctidworthus et Moshemius (2), Sic alii 

 etiam incautis sermonibus ( quamvis plerique hand dubic melius de Deo senserint , quam 

 locuti sunt) certe ansam dcderunt, ut mali sectatores nonnulli ad portenta opinionum de- 

 vcnirent (3). Melius jam hac de re judicnrunt Patres nonnulli, quorum unum Theodoreti 

 locum anulisse sufficit (4) : 'Hir? XXVTX n\v "SvvKfQxi Qxpsv tov rav o\av etv ' ry 31 

 TTKVTOC Qvvia (AJyx rx xA* xoti TX dyatSx ffvrtirspihzttQxyeTllixi ' o yap (p-jtft <rs(p<5f re xxl 

 ct f /tx6ts ouTsv TUV fvotvrlav irpcvleTost , A,;. pivx ree T% $V<TU TrpeiroiiTX. Verissimum igitur 

 est, sapientiS temperari divinam voluntatem , quemadmodum, ut /. d. Ernesti (5) 

 optime monet, benignitas Dei non infinite modo sese exserit, sed in benefacicndo sa- 

 pientiae k-ges sequiwr. Simili modo hand absurde contra Tlieologos nonriullos, per- 

 peram rem divinam vel aestimantes vel cdissercntes , monitum est , infinita justiti;t tolli 

 misericordiam vel gratiam , et potentiil infinita destrui infinitam bonitatem (6).' Nam si 

 notio summae realkatis conflata est ex notis , quae mutiio sese tollunt ac interimunt, 

 profecto ipsa simul tollitur. Itaque concedendum est , earn esse virtutum divinarum in- 

 ter sese rationcm atque coajunctionem , ut, sine ulla olFensione, omnes ac singulae con- 

 sonenrct-unam omnes eamque perfectam harmoniaQi efficiant , sive id capiat mens htinia^ 

 in sive- supra captum suunr esse intelligat. 



His praemissis, recognoscamus divisiones supra propositas. 



Quod ergo attinet ad descriptionem attributorum divinorum, quam primo loco comme- 



inoravimus, v\. positlya ( affii-nnnsia , KXTU<P*T IKX) et negatiya (negatitia y xiro(px- 



' 



tf 



( I ') Lineam, instit. fid. Christ, p. 56. Conf. F. Schleiermacker Cbrist. Glaub'e I. 64. p< 25.7. 



at quae hac d? re disptitayic C. G. Brettchneider System. Ehtwick. etc. png. 362 fere med. Ed. II. 



' (a) System. Intel!'. II. p. 4% (3) Conif. R. CuitMrt'i'\. 1. II, p. 632. 



(4.) Suiceri Thes. I. p. 967 in voce Aui/a^? , ubi varia loca praeclarissima, hue facientia,, 

 huc'nncur. ' f 5 ) Initin etc. p. 267. 



Atlieisino p. 3<5p, not. 274.. 



