COMMENTATIO AD QUAESTIONEM THEOLOGICAM. . ai 



<x<pipeTix~) observandum est , diversi temporis Theologos ac 

 Philosophos diversimode de ilia stnsisse. Horuni itaque nonnullorutn sententias breviter 

 recensebimus. 



Patres , qui dicuntur, antiqui TO~S ctiraQxTixoTi; magnum oinnino pretium statue. 

 runt, ut supra monitum est. Animadvertit hoc Job. Gerhardus (i). Observa " in- 

 quit , quod Patres viam negationis dicant esse optimam ac perfectissimam ad cognoscen- 

 dum Deum." Testis est locus Dionysii supra laudatus: ?.<; airoQtxveie esse u^ydflf, 

 Txf KT ctQivus &vpt*6<iTov<;. Testis Jo/i. Damascenus (2): ova hcyopev JJT) 6fov 

 xr*(pxri xu$ , oil ryv Qutriv, */U ra nip) tyv (puffiv $t}hoi. Item (3): rb 

 KOC) Stxaiov xx} Srtov xx} T TOIXUTX jnn^Trovrxi iy <J)yi7, ovx KUTW II rvv ouirlxv Stf- 

 Alibi (4) Johanna attributa Dei voq>aTix dici affirmat , ov% on rivls 

 j i? T/vJ? etnewTat, (nvrwyap h?1 VXITX KK} e% avTOv xcti S<' KUTOU yiycvs xa) sv 

 trwevryxi v ) A^' OIHT&VTUY uiripoxixuf rwu. SVTWV H-foifrxi , owSJj; yxp <ruv OVTUV, 



virsp VXVT* ten. Clarius etiam apud Latinos Isidorus IHspalensis (5) in illis ne- 

 gationibus , ait , non simplicem ac solam inesse negationem , sed excellentiores ibidem 

 positiones affirmationesque delitesccre. Nee aliter judicaverunt nonnulli ex recentioribus , 

 v. c. /. Scaliger (6). ,,Cuui per'ejus opera" inquit , ,,Deum intelligamus , non tamen 

 per ea melius intelligimus , quam per ea , per quae- negamm nos intelligere. " Item: 



ubi eum dicicsus immensum, incomprelicnsibilem , quid aliud quam et esse cognosci- 

 mus et superesse ? Idcirco ne quaeramus, quis sit? cum sit omnia et super omnia et 

 praeter omnia. " Simili modo //. P. C. Henke (7), de attributorum distinctione in nega- 

 tiva ttposhiva disserens, haec non sine acumine distingui dicit, ,,etsi vere omnes, ac 

 nmime propriae quidem Deo virtutes, sensu aliquo negativae esse debeant, dum secer- 

 namus mente onme iinperfectum." Magnum igitur aliquod commoduin in liac divisione no- 

 bis inesse videtur , quod ea attributa, quae adaequatc Deo tribuuntur , disjunguntur ab 

 aliis, quae minus adacquate. Possunt negativa ut plurimum sine erroris periculo de Deo 

 .praedicari, positiva non item ; propterea quod ilia disjunctionem a rebus finitis indicant, 

 haec comparationem sapiunt. Proxime huic commodo adjunctum est aliud. Scilicet, cum 

 per negationes Deum supra omnem sortem et imbecillitatem humaiiam niirum quantum 

 'eminere profiteamur, quin et communi rerum omnium vanitati exemtum ac transcenden- 

 talem declaremus , gravissimo illi rrori occurritur mundum cum Deo confundentium; 

 Quomodocunque enim de raundo stattias , certe unum et alterum in x7ri(p-xTix:7f erit , quod 



( i ) Loe. Th. I. p. 113. C 2 ) Suicer-us'l. p. 488. 



(3) De Ortli. Fide p. 47. Edit. Basil. (4) Ibidem pag. 54. 



(5) J. Gerhardus Loc. Tb. I. p. IJ4.- (6) Ibidem pag. 113 seq* 



(,7), Lineam. ir.scit. fid. Christ. XXXIV. p. 58 princ. 



G s, 



