8 PAUL1JACOBI ANDREW 



roundo non possis non abjudicare; Quis cnim cordatus nnindum dicat xKritrrav , si vel 

 lines spatii aut temporis ei deroget? Quis xxlujTov t cirffirrcv , i/<x;u<j/arci< ? Manifesto 

 Deutn his attributis a miindi imiversitate disjungi, vcteres hand semel monuerunt; tit Arts- 

 toteks , qui acutius quain Philosophi physici. res aeternas eta sensibus remotas ad aliam 

 disciplinam , eamque sublimiorem, amandavit (i): El S T/ s'sr/i/ ax/i^rst- JM) 

 xJ oip/3T'/ , (p-Mf/scy , Sn SeuwrtKijs rs yvxvi , oil ftevTCt Qv/Tiictj<; ye' vip) KtvyrZv 

 TIVUV ft c uvixt etc. ; utPhilo /tiexandr. in libro : on KTPSTTTOV TO 6s!ov (a); ut Justinus 

 Martyr in Dialogo cum Try;<hons (3): ou xivtlrxi o -roTnf rs a%up>iToi; *} ry xBf^y 

 chef \\lProclus. (4): to TfcifTov TrxpxpfsciiiT^ Qvaisas xdUct ' 7-~i? yap ai'S/cu x) uel 

 dtxvTus lyfuvw to KTpexTov "StoV ut dugustitius (5): Deus solus est incommutabilis^ 

 ut JoA. Damascenus (6): ir&v KTKTTC/V KKI rpsirrov* /tonbv J TO <x.*ti<rTov xrpi' 

 irtov' itenique : xav TO &p%apevcv ttxl tste-jrcf, KO.TK (punv ' (tovos Sf o deli; el uv , (KA- 

 >.fj (sc. si vel maxime concedatlir mundi perpetuitas et contimia creatio) KOU uirep TO 

 ). Hinc C.F.Jmmon(?) ,,utut" inquit, ,,mundus interdum, vel in ipso Codice Sa- 

 cro, cum tern pore et snatio dicatur infinitits , solus tamen Deus est aeternus. " Quoniam 

 igitar e sex illis mutationis gcneribus, quae ab Aristotele alicubi enarrantur, ysviiri; , $3a- 

 fo, , y?>jT/? , (JLtlutrt*; , dw.cluffif , y xxto, toirov IMTU.$O}>VI , nullum in res visibiles et sen- 

 sibus subjectas non cadit, a Deo autem alienissimum est, Patres optimo jure vocabula 

 ilia yin^TO( , Kirciptu; , &$0apros , xi/x^olaro? , x/^rc$ imprimis adamdrunt , tanquam na- 

 turae divinae adaequata ct prorsus congrua; reliqua vero, T xxT/xQxTixot, non sper- 

 nenda quidera duxerunt, at illis tamen postposuerunt. 



Contra plurimi Theologi recentiores, qui de attributorum Dei distribuendorum ratione 

 scripserunt , hanc distingucndi methodum parvi vel adeo nihili fecerunt, ex parte quidem 

 summo jure, ex parte vero immerito. Opponunt nonnulli (8) nos, dura attributa 

 ricgantia exponimus , satis quidem lucrari semoto erroris periculo , praeter ea commoda 

 vero vix multum effici. " Sed , dum hoc profitentur , Inijus divisionis permagnum sane 

 commodum innuunt. Si enim in rebus tarn arduis erroris periculo liberi sumus , jam sa 

 tis superque profecimus. Addunt illi(p), tenuem valde et vilem scientiam earn esse , 

 quae, qualis non sit , demonstrat atque errores destruit, non adstruens veritatem. Recte 

 quidem. Sed quis niortaliiun ad hunc usque diem , fines ingenii humani transgressus , ad 

 perfectam et oniui titulo absolutam divinae naturae cognitionem pervenit vel in posterum 



un- 



( I ) Moshcm. ad Cudworth Syst. Int. I. p. 594. (2) J. Gerhardas III. pag. in. 



(3) Ibidem p. no. ( 4 ) Ibidem 1.1. (s) Ibidem. 



(6) Ibidem p. in. (7 ) Summ fheol. Christ. . 38. p. 64. 



< 8 ) J. C. Doedwlein Inst. Theol. Christ. Torn. I. p. udp. 

 ( 9 ) Ibidem pag. 270 princip. 



