28 PAULIJ'ACOBIANDREJE 



ctioni favent, affertur illud , quod ita disparantur a reliquis eae virtutes divinae., quae 

 in hominis imitationem cadunt , vel potius , quae exemplar nobis exhibent summae per- 

 fectionis moralis, ad quam tendere nos jubet Scriptura S. (Conf. G. Lefs Christ. Re- 

 ligions-Theorie 53. Ed. II. p. 88.). Hoc vero , licet speciosissimum sit, non valet 

 ad hanc divisionem prae ceteris commendandam propter ea , quae ei varia inhaerent, in- 

 conimoda. Primum euim , concesso , nonnullas stipremi numinis virtutes in hominis imi- 

 tationem cadere, tamen moralibus , quae vocantur , attributis nonnulli aanumerant talia 

 attributa, v. c. oiimiscientiam , omnipotentiam (i), ad quae ut tendamus, Deus nun- 

 quam velle potuit; injusti enim patris esset plura postulare a liberis , quam possent 

 praestare. Delude in hac distributione imprimis displicet formula loquendi, quae An- 

 thropopathiam planissime prae se fert, judice etiam Bretschnei.lero (2). <t>u'a-e$ quidem 

 vocabulum iro>>v<rwj.ov non vehcmenter improbamus, usitatum illud a Patribus; sed quis. 

 mores Deo adscribat i. e. vitae instituta ac consuetudines? Quid est merum hotninem 

 facere rbSe'cv, si hoc non est? Hinc reprehenditur H. A. Schott a Berolinensi Theologo 

 F. Schlciermacher , quod ( 3 ) Deum dixerit quovis tern pare consilia capere honestissima. 

 Commodiori sane formula utitur /. A. L. Wegscheider (4), sed in exponendis cujusque 

 generis attributis verendum est , ne in easdcm incident diflicultates , quibus pleraeque la- 

 borant virtutum divinarum distinctiones , scilicet , ne ambaruui , quas proponit , classiiun 

 attributa coalescant, quod nonnullae divinae naturae proprietates ad utrumque genus re* 

 ferri possum, e. g. infinitas, immutabilitas , aliae. Ceteruin haec divisio verbis magis- 

 qwam sensu ab antecedent! discrepat. 



Mentionem quoque fecimus distributions attributorum divinorum in primitiva et deri~ 

 vyta, quam sequitur H. P. C. Ilcnke , rationem habens ( ut ipse loquitur) ordinis, quo 

 mens nostra alteram post altcram notionem proprietatum Dei facilius capit (5)- Hae 

 duae classes quouiodo in omnibus accurate dignosci queant, ita ut non confundantur, 

 npscio. Optime sane immortalitas e. g. ac veracitas attributa Dei dicuntur derivata , cum 

 iuunortalitatis idea jam contincatiir notione aeternitatis , veracitatis ideam complectatur 

 notio sanctitatis^ At nonne eodem jure quodvis attributum divinum derivalum appellari 

 potest, cum singula ex notione summae perfectionis necessario profluant? Deinde, si de- 

 rivata jam continentur primitives , quid derivatis opus est? quare enim virtutes divinas 



prae- 



Ci ) .7. C W. Augutti System etc. 115. p. 122. 



(2 ) Vcrsuch etc. p. 200. med. Ed. I. Conf. Ejusdem Handb. der Dogm. Tom. I. 52. p. 330, 

 princ. Ed. II. et System. Entwick. 6i.,Ed. II. p. 367 med. 



(3 ) //. ^. Schott Epitome etc. Ed. I. p. 44 (alitv.-r Ed. 1 1.) et F. Schleiermacher Chr. Glauh 

 H. P. I33. 



(4) Fust. Theol. Christ. P. II. C. II. <?2 seqq. p. 1(58. 



(5; Lineam. last. fid. Christ. P. I. C. II. $ XXXIV. p. 58. 



