TOMMENTATIO AD -QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 



possmnus eriam , quin 'Deum necessario existere largiamur ( i ) , "nisi roalidus ex mero 

 Kiliilo, quklquid unquam aut esse atit fuisseaut futurum esse dicitinr, educere. 



Pfr ue>autem cxistc-re et nulls carere .pevfectione , uniim idem que- est, moiiente Mos- 

 hcntio ( 2 ). Mine pro inftnitate aut rca-litate etiam pfrfcctionem dicere licebit-; quod vo 

 cabuluni tamen jure reprehend! potest. Nam Latiua consuetudo, ut Ernestns monet (3), 

 perfectioneni ,jyMiit in iis taut-urn rebus, in qwibus elaboratio quaedaui loaim habet, hi 

 ceteris non item. " 



Jam cum nihil magis realc sit, unanimi liominnm conscnsu , quam yivere, et summa 

 realitas nomine tantum disctcpet a vita infinita , efficitur, Deum .etiam in omnibus sibi 

 ftijicere et hinc beatrssimum es&e; vel , ut .aHter rem exprimamus, ittdependenUae vel TJJ 

 Kv^vTCKf^si plane congniaest.^ ira, VT/XUT xpxna. Ceterum etiam Kthnicorum Phi- 

 losoplii T.J fi-piarov dicimt .Deuui (.4) .et d; ftannxf-syri $-scTft vel Hemerus lo- 

 iniitur. 



Ita nobis non improbabiliter ex notione Entts realisstmi omnia attributa metaphysic-a 

 derivasse videmur. In ordine quidem , quo singula collocavimus, ipsr multutn deside- 

 ramus, sed fortassis perinde est, quo ordine ponantur-; sum enim di-versae tantum unius 

 ejusdemque notionis determinationes. Praei'vit viam Jofi. Gerhardus^ cum docuit (5), 

 Deum esse infinitum inferitts, stiperitis , ante , post , extra , irttra. 



Sunt-aiitem attributa, proxime commemorata , vere absoluta 9 quae, ut loquitur Velt- 

 /;///V;'w, -,, puram perfectionem important et omnem defectus aut vitii mixturam penitus 

 rejiciunt" (6), non relativa. Vocabulis quidem aliquid relatioliis inhaerere nemo infitias 

 ibit; nam infinitum opponitur fimto t aet-efnum temporario , simplex composite; sed ex 

 Etymologia liaec non sunt aestimanda, ut supra vidimus. Quockca nuperrimum Theo- 

 logiae dogmaticae scriptorem opinio fefellit, negantem (7), triplici Scholasticorum via 

 i. e. ulla via ad absohtta attributa .perveniri. Sunt etiam vere tramnataralia et disjun- 

 gentia, itemqueab ipso Deo haudquaquam diversa , nisi et hie Etymologiam urgeas. Cer- 

 te Theologi multi ita judicant. Apud veteres quidem rb arpcirTov, rb &,irstpov^ rb 

 axlvijTov loco synonyifiorum TOU 6f!ou veniunt. dugustinus (8): ,,aeternitas" in- 

 quit, ipsa Dei substantia est. " Rob. Bellarminus (9 ) : ,,infinitas atque immensitas Dei 

 nihil aliud est , quam ejus essentia. " Item Joh, Gefhardus aliqiloties (10): ,,.aeternitas 



est 



. . 



X-l ) K. Cudvftrlh Syst. Int. 'I. p. 269. Conf. J. van Voorst Comp. Theol. Christ, p. 25 extr. 

 "(2) Ad Cudworth 1. I. II. p. 53. (3) Initia Doctr. Sol. p. 142. 



(4) Cudworth I. p. 25j>. (5) Loc. Theol. IIU p. 121. 



(63 L. Felthuhen Opp. II. p. 1499. (7) ^. Schleienaaeher Chr. Glaube. I. p. *5p in. 



(8 ) Apud J. Gerhardum Loc. Theol. HI. .p. 104. 



De Controv. corn. I. p. 407. ( 10) E. g. Loc. Theol. III. p. 106, et passim. 



E 



