40 fVA V L 1 J A C-0 15 I ;-A -N D R E X 



qr.ac homhubus-data est; H;oc cnim si fcccris ,-Deum hr-raicidii insimulabis, si -quern- m- 

 .- li'.aii fulinine- pcrcusserit aut tcrrae motu honwnum millia obruerir. Similis est ratio 

 Justitijie sivo iawutqiis,, q4.me v<>catiir, CKlstnae. Nam, CI:IB jiistime sit, aliis quod 

 deltas, nraestare, Dens auteu: proprio sensu nihil houiinJbus debeat, comparationem 

 ,sapic cum institntis liumanis, quidq-uid-de Variis: justitiae divfnae causis , (Jccuwcntis , 

 feneribus, dUxtiluis rcdisscri tractarique sokt ( i ). Hinc non male, ut videtur, a 

 .i'. V- ReiJiardo (2 ) ,jiuihta . divina simplicitcr . vocatur '^ttributuit , quo-Dens legeg 

 lert ac tuc-tiir. Quanto major jiutom in hoc attribute Theologorum disseiisus fuLc 

 aci'icix-s et vclicraentiores -dispu'ationcs agitatae snnt dc perpetuitare pocaarum 

 , de condeir.narione , Etliuiconim , de gratia^ diviaac-cura ilk cenciliatione, (in 

 .utuu justiiia..gratiac nullus locus esse videtur,) tantp probabilius earn r-egi coe- 

 ksti humano more attcihutaiii esse contendimus. Rectissime quidem dicas j Daun ssfum. 

 jnstum eise, quenjadiuodum solus iye^dln est; sed ita ejus justiriam supra omnia huniana 

 tli'ci'ciitio statim ^d sikntiurj te.rcdactum senties. 



.Feraa.ta.tem ?i.ve. ccnstantuun, K-J?vw*adu$ dictam esse, hand controversuni videtur. 

 Quantum. ejiim.huk. attdbuto aliquLl wetapliysici aut.tr-ansmundani mcst, divina immuta. 

 bilitate continetur. Rcliqiia pertinent ad iiucrpretationem oraculorum divinorum et com. 

 paratiouem cum homine, omninoque vsracltas in dictis .et.promi.ssis (3; imprimis Theo- 

 Jogiae positivac est, non ejus, q.uae naturalis vocari solet, .quam-quam et in hac moncri 

 potesj: , Deum , qu.ippe fallere nescium , indito hominibus desiderio vitae beatae injec* 

 taque animis : no.stris .spe illius tandem aliquando consequendae , augustissimi promissi 

 ponsorem factum esse. 



Tandem bonitatetn* gratiam.., cJementiam , misericordiam nemo facile attributis metaphy- 

 ficis annumerabit. Unde bene monet C. F. Amman (4), harom virtutum divinarum argu- 

 nienta derivari quoque posse ,,e naturae divinae similitudine, quam Dcus contingere voltiit 

 spiritibus creatis, et quae vcl in scclestoruiu animis hand plane exstingiii potest. " Prae- 

 terea Deuni esse Optimum Maximum (5) jam infinitatis, independcntiae , perfectionis vo- 

 cibus indicatur. Hinc nihil absurdius aut magis impie dici potest veteri illo, nescio cujus 

 philosoplii: QQovtfl.v TO Setov. Cavendum enim est, ne varies hominum alFcctus, qwa- 

 Iss suntinvidia, ira et.hujusmodiplurcs, quae in ipso Codice Sacro nonnunquam per <ruy 



K- 



( i ) cf ' c - F- dmmon -Summa Theol. Christ. 47. p.- 78. 

 (2) Dogmacik p. 121. Cf. J. van Voorst Comp.'TheoI. Christ, p. 33. 

 ~O ) J- van f^> arst Comp., Theol. Christ, p. 32 , in. 

 (.1) Summa Tlicol. Christ. 45. p. 7(1. 

 ( 5 ) Cicero de Nat. Deor. II. c. 25. ibique Fr.-Creaxsr. 



