6 OVER DE.VRIJHEID VAN SPREKEN 



Godlieid, en ven het zedelijk vvezcn desStaats. Hct 

 zedelijk vvezen van den Staat, zeg ik, want noch 

 de Grieken , noch de Romeinen hadden het zoo ver 

 gebragt gelijk fommige Philofophen van onzen tijd, 

 cm ook den Staat tot eene machine te maken. 



Ik vleije mij in myne verhandelingen over het 

 staatsbestuur 5 volgens de boeken van cicero dc 

 Repuhlicuy dit duidelijk genoeg ontwikkeld te 

 hebben. 



Maar, vraagt nu U: H. Geb. nilj, vervolgde en 

 ftrafte men dan uitdrukkingen en gefchriften , die 

 men aan zulke staatsfchennis fchuldig oordeelde ? en 

 hoe deed men dit? 



Van hatelijke maatregelen , als Inquifiiie en hooge 

 Politie, woorden, die het mij verheugt, zelfs in 

 onze moedertaal niet te kunnen overbrengen, vind 

 ik geen fpoor of teeken. 



Vervolging in regten fchijnt het eenig middel ge- 

 weest te zijn, dat de vrije Athener geoorloofd 

 rekende. 



Waar daden zyn bedreven , door de wet verboden , 

 moet befchuldiging voorafgaan, en onpartijdig on- 

 derzoek volgen, om zoo wel tc kunnen vrijfpreken 

 als veroordeelen. 



Daarom verwees de wet tot de gewone regtbanken , 

 waar het elken eerlijken burger vrijftond , aanklachte 

 te doen van godsdienstverzaking : y§»<pv uTt^sUt 

 noemde het de wet. 



Onderfcheiden Wijsgeeren komen mij hier in de 

 gedachten, die op deze aanklaehte le regt gedeld 

 zijn geworden, Herinner u anaxagoras, dien wij 



ook 



