8 OVER DE VRIJHEID VAN SPREKEN 



regtsgeding van sokrates is het treffendst en vol- 

 dingendst bewijs, dat men te berde kan brengen. 

 Sokrates had, voor zoo ver wij weten, nooit een 

 letter fchrifts in het licht gegeven. JHij deed niets 

 dan redetwisten met elk die moed en lust had, om 

 met hem in eenig wijsgeerig gefprek te wagen , en 

 zijn y^etcn tot onwetendheid te hooren verklaren. Die 

 hem beftendig op zljde waren, heetten zijne leer- 

 lingen , en waren jonge lieden van rljkdom en aanzien. 

 Het ftond te Athene ieder vrij , om te onderwijzen , 

 wat er waar hij wilde. Er was geene vergunning 

 toe noodig, en'elke ftelling, hoe ftrijdig ook met 

 heerfchende begrippen, mogt er hare verdedigers 

 vinden ; doch het heilige moest heilig blijven , al ware 

 het dan ook op vooroordeelen gegrond , vooroordeelen 

 die met de rust en veiligheid des flaats vereenigd 

 waren. Sokrates ontwijdde dat heilige in het oog. 

 der menigte. Hij fprak niet alleenvan een onbekenden 

 geleigeest , die hem alleen de toekomst voorfpelde , 

 maar fpotte ook met bitteren fcherts over ftaatS'- 

 aangelegenheden en het ftaatsbeftuur , waartoe leer- 

 lingen , als alcibiades en kritias, geroepen wer- 

 den , die zich van eene zoo ongunftige zijde hadden 

 laten zien, en, ziedaar! eene openbare aanklagte 

 tegen sokrates ingefteld uit de Wet op godsdienst* 

 verzaking, 



De befchuldiging van het bederven der jeugd tn 

 het inboezemen van llechte grondbeginfelen vas 

 hieronder begrepen, offchoon de democratifclie 

 partij , met denzelfden anytus aan hethoofd,die 

 Athene van de dertig Tyrannen bevrijdde, /uist 



dit 



