30 OVER DE VRIJHEID VAN SPREKEN 



door dc Spartanen lieten gebruiken om hun eigen 

 land te onderdrukken , gelijk ons zeJven nog van 

 diergelijke voorbeelden heugt , toen vvij ziichteden 

 onder landvoogden , die voorgaven Franfchen te 

 zijn, terwiji zij tot onzen landaart behoorden. 



Ik wil dus iioch het ftaatsbeftuur ten tijde van 

 CRiTiASj noch dien rtouten raaatregel in aanmerking 

 nemen, en noem hem gaarne onwettig, offchoon ik 

 er onbewimpeld durf bijvoegen, dat het voor Athene 

 wenfchelijk ware geweest, onder geen erger wet 

 gedrukt te hebben gegaan , dan die op het beteuge- 

 len van Sophisten , die met dezelfde fpiisvon- 

 digheid leugen en waarheid verdedia^den , en het 

 ■ gezond verftand van onbedreven jonge lieden ver- 

 warden en benevelden. 



Omtrent denzelfden tijd, dat de Atheners , hoe 

 fel ook geknakt, nog moeds genoeg hadden, om 

 den beroemden redenaar demades , van de meer- 

 gemelde misdaad van godsdienstverzaking aan te 

 klagen/dewijl hij in de vergadering het voorftel had 

 durven doen, om Alexander onder de hemelgoden 

 op te nemen , eene handelwijze der Atheners , zegt 

 AELiANUS (Far. hist. V, ifz.) om ze te kusfen : 

 omtrent dienzelfden tijd durfde ook een naamgenoot 

 van den dichter sophokles het voorOel doen, om 

 de fcholen der wijrgeeren te Iluiten en hen zelve uit 

 Attika te verdrijven, Dit voorflel ward bijna een- 

 ftemmig aangenomen. Met fprak echter van zelven, 

 dat sophokles van velen geweldig aangerand werd, 

 doch demochares, zegt athenaeus , blj wien wij 

 dit verraeld vinden (XIII. 92.), vatte de verdcdiging 



voor 



