EN SCHRIJVEN, TE ATHENE. It 



voor hem op. En wie was deze demochares? 

 misfchien een duisterling of vorstenvleijer? men 

 zoude het oppervlakkig zoo denken ; inaar het was 

 er verre af. llij was de zusters zoon van den edel- 

 moedigen ftaatsman en redenaar, Demosthenes, en 

 had dit met zijnen onvergelijkelijken oomgemeen , 

 dat hij het vrije (laatsbeftuur met kracht handhaafde , 

 en de lyrannij der Macedonische macht haatte. Zoo 

 teekent hem ruhnkenius in zljne Gefchicdenis der 

 Redenaars ^- di\Q hij te recht eene Critifche mocht 

 noemen, want de afdeeling demochares alleen, 

 (^opusc, RUHNK, /. 374") is op zich zelven reeds 

 een meesterftuk -van diep onderzoek in het toetfen 

 van tegenrtrijdige getuigenisfen. 



Men mag dus gisfen, dat de redenecrtrant der 

 Philosophen of Sophisten van dien tijd eene verder- 

 felijke flrekking had voor het welzijn des ftaats, en 

 de moedige republikein demochares een maatregel 

 van gefirengheid onderfteunde 5 dien hij noodzakelijk 

 oordeelde, wilde hij het onderwijs van het opkomend 

 geflacht niet priis gegeven zien aan gellepen drog- 

 redenaars, die welligt door buitenlandfchen invloed 

 opgehitst werden. Ik laat de geheele zaak voor 

 hetgeen zij was , en trek er alleenlijk weder voor 

 mijne ftelling dit voordeelig gevolg uit , dat men in 

 het vrije Athene in geenen deele zoo vrij was , als 

 men het gaarne doet voorkomen, en het veel ver- 

 fchilde , dat men mocht zeggen en fchrljven, al 

 wat in mond of pen onbedachtzaam opkvvam. Ja , 

 waarlijk, het verfchilde veel! bedenken wij cons , 

 hoe vreemd het ons ook toefchijnt, en bijna onge- 



loofe- 



