EN SCHRfJVEN, T^ ATHENE. I3 



waar het de belangen gold van geheel den staat. 

 Men oordeelde , misfchien te recht , dat hij wel 

 overdacht had wat hij zeide ; want anders had hij 

 immers beter gedaan met te zwijgen. 



Maar nu moet ik U H. Geb. nog eenige oogen- 

 blikken vergen voor een anderfoortig bewijs mijner 

 ftelling, dat gewis vreemd klinkt : ik meen de 

 c&nfuur van het tooneel en van de ftukken , die men 

 er vertoonde. 



Het is een hatelijk woord, het woord cetifuur ^ 

 dat wij, hoop ik, nooit anders Mullen leeren kennen, 

 dan bij de herinnering aan de Franfche overheer- 

 fching , toen drieste onkunde foms bijbelplaatfen in 

 hethandrehrift*des autheurs doorhaalde, als de veilig- 

 heid van den ftaat , of liever de majestejt des kei-< 

 zers, in de waagfchaal (lellende. Maar in zulk een 

 kunst en letteren doodenden zin kon toch geen 

 Athener eene cenfuur gekend hebben ! Neen , dit 

 beken ik gaarne ; doch ik weet het woord K^iun en 

 %iiroi,t niet anders over te zetten. Dan U H. Geb. 

 verlangt naar eenig voorbeeld, en denkt nog aan 

 ARISTOPHANES. Als HERODOTUS ons met zijne on- 

 navolgbare naiviteit vertelt (VI. 21,) hoe de dichter 

 PHRYNicHUs een treurfpel ten tooneele voerde, de 

 verovering van Miletc voorftellende , hoe geheel de 

 fchouwburg tranen ftortte op de levendige herinne- 

 ring aan de rampen van het ongeliikkige, bevriende 

 Milete^ en de dichter in eene geldboete verwezen 

 werd, en men zijn werk verbood ^ dan, diinkt mij, 

 |ipb ik bijna bewezen , wat ik wilde. Doch neen ! 



ik 



