£N SCHRIJVEN, TE ATHENE. 1/ 



De evengemelde anekdote , om het niet te verge* 

 ten, (laat bij aelianus Far. hist* V. 29. waarmede 

 ik vergeleken heb de plaats van aiustoteles; Ethic* 

 iir. I. en in de noten van zell, deel IL bl. 87. 

 Nog iets, dat ik 00k, zonder het te zoeken, ge» 

 vonden heb ; want dit is een eigenaartig genoegen 

 in ftudie : men leest, men doorbladert, men wofdK 

 van het een tot het ander verwezen , en zoo zamielt 

 men boUwftof, die ongemerkt uitdijt, gelijk de 

 fneeuwbal, dien de fpeelzieke knaap voortrolt, tot 

 dat hij er ten laatften zijn' fneeuw-man van oprigten 

 kan. Maar de eerde ilralen der voorjaars - zon ver- 

 fmelten zijn beeld! Ach! gaat het ons wel veel 

 beter, als wij na zwoegen en zweten eindelijk een 

 boek hebben bijeengebragt , dat wij der wereld wil- 

 ]en vertoonen ? Daar valt een fcherpe beoordeelaar 

 er op aan , en haalt ons opgebouwd boek omverre , 

 en weg is al onze vreugde, al ons genoegen! Is het 

 niet wreed? ja wel is het wreed, zegt de goedhar- 

 tigheid; doch het kalm verltand twijfelt, en vreest, 

 dat wij misfchien wegens de menigte der boeken het 

 zonlicht der befchaving niet meer zouden kunnen 

 zien , als alien gezag behielden , en niet in tijds 

 omverre gehaald wierden. Dan , waar dwale ik 

 been , en vergeet , wat ik zeggen wilde ! 



De dichter anaxandrides , tijdgenoot van aris« 

 TOTELEs , wilde eens in een zijner tooneelftukken 

 aardig zijn , al moest hij er dan ook alle befcheiden- 

 heid aan opofFeren, Hij parodUcrdc een vers van 

 EURIPIDES, veranderde het woord ^«V/« in jrtfAi«, 



X. D. I. B en 



