EN SCHR1JVEN> TE ROME. ^3 



Waren nu de gemoederen reeds in den aanvang 

 der vierde Eeuw van Rome zoo geftemd, dan kun- 

 nen wij wel begrijpen , dat er ook naderhand geene 

 bijzondere toegevendheid zal hebben plaats gehad* 

 O neen! in geHrengheid op gefchriften, die de eere- 

 dienst fchenen te kwetfen , gaven zij aan de Grieken 

 niets toe , offchoon zij zicli lieten voorftaan , veel 

 vrijgezinder te zijn dan de Grieken , en misfchien 

 geen Philofooph , al hadden ook de Romeinen er 

 vclen gehad , vvegens vrijgeesterij te Rome zou zijn 

 te recht gefleld; maar niet te min veroordeelde de 

 Senaat meermalen , zonder vorm van rechts-geding , 

 fchadelyk bevonden boeken , en doemde ^e ten vure^ 



Livius deelt ons ten dien opzichte een trefFend 

 voorval mede (Boek XL: 29), dat allezins echt 

 Romeinsch is, en ons door hem met zijne gewone 

 levendigheid van ftijl voorgefteld wordt. 



Zekere landbouwers vonden op iemands land- 

 hoe ve , bij het opboogen van den grond, twee 

 fteenen kisien. In de eene had, volgens het op- 

 fchrift op het dekfel, het lijk gelegen van numa 

 poMPiLius ; in de andere lagen twee in wasch ge- 

 wikkelde bundels, die ieder zeven boeken bevatte- 

 den, en niet alleen gaaf waren, maar ook al het 

 voorkomen hadden van versch en nieiiw te wezen* 

 Zeven waren in het Latijn over het Priesterlijke 

 recht: zeven in het Grieksch over den leer der 

 wijsheid. Eerst lazen de goede vrienden , die bij het 

 openen der kist tegenwoordig waren , en , gelijk 

 het gaat, zij kwamen weldra van de eene hand in^ 



X. D. !• C de 



