40 OVER DE VRIJHEID VAN SPREKEN 



ftaatsmisdaad was befchouwd , en ook altijd zoo 

 gebleven is. 



Wijs en nuauwkeurig zijn de bepalingen omtrent 

 beleediging iiit het Edict des Prators ^ dat wij ii> 

 4en titel der Pandecten met de oorfpronkelijke woor^ 

 den terug vinden, zoo als het in de 7^ Eeuw n^ 

 de ftichting van Kome^ en diis in dezelfde tijden, 

 waarin sylla en cesar leeflien, door de uitmun- 

 tendfte Rechtsgeleerden was vervaardigd, en doo^ 

 Citn PfJCtor, als den opperften Ambtenaar voor het 

 beleid der juflitie, was afgekondigd, 



De gevoeligheid , of de ligtgeraaktheid der Romei- 

 nen in dlt ;0pzicht , gaat bijna onze denkbeelden te 

 boven , inzonderheid als wij hier de Franfche ftraf- 

 wet in art. 375 vergelijken. 



„ De fchuldeifcher, die, om mij te fmalen, mljne 

 borgen aanfpreekt, terwijl ik bereid ben, hem te 

 betalen , is fchuldig aan Injurie. Injiirie bedrijft hij, 

 die op het (landbeeld bij het graf mijns vaders een* 

 fteen gooit« Die in tegenwoordigheid eener vrouvv 

 onbetamelijke redenen houdt , is aanTprakelyk we- 

 gens injurie." De beleediging aan den zoon gaf dei^ 

 vader recht, om eene dubbelde actie van Injurie in 

 te ftellen 5 ja , die eene gehuwde vrouw fmaadde , 

 ftond bloot aan eene driedubbelde actie , van wege d^ 

 beleedigde zelve, van haren echtgenoot , en van 

 haar vader. De geldboete , waarin de beleediger kon 

 worden veroordeeld, hing af van de waardering der 

 inisdaad, die de eifcher deed, De plaats-, de on\- 

 ftandigheden, en inzonderlyid het aanzien en de 



rang 



