44 OVER DE VRIJHEID VAN SPREKEN 



omdat hij het portret van saturninus in zijn huis 

 had geplaatst, bij vonnis en openbare recbtspleging 

 veroordeeld werd. (cicero ora^ pro crabirio, c. 9. 

 vergelijk 00k valer. max. VIII;) Premien werden 

 uitgeloofd aan den aanbrenger, zelfs de vrijheid foms 

 aan den flaaf gefchonken. 



De geleerden vragen , wie dit fenaats beduit moge 

 doorgedrongen hebben? Suetonius toch doet ons 

 AUGUSTUS en tiberius voorkomen , als zich weinig 

 ftorende aan alle die fchotfcliriften (v#V. ^ug. c. 56. 

 Tiber, c. 28); dan het was loutere geveinsdheid , 

 en terwijl de listige tiberius fchoone woorden in 

 den mond had, die hij wist, dat op aller tong zoiiden 

 zweven, terwijl Augustus verbood, om de daders 

 op te fporen , en openlijk van meening was , dat men 

 hen alleen moest terecht ftellen, die op eens anders 

 naam uitgaven, vervolgden zij heimelijk hunhe ha- 

 ters, en ruimden hen verradelijk uit den weg. Het 

 lljdt dus bij mij geen twijfel, of bij de fchijnbaar 

 tegenftrijdige getuigenisfen, mag men Augustus 

 voor den Autheur houden van dat fenaatsbefluit. 

 Immers hij was het , die volgens tacitus (^AnnaL 

 I. 7a,) • — waarop ik mij reeds boven beriep — het 

 eerst fchendfchriften gerechtelijk vervolgde als mis- 

 daden van gekwetfle Majesteit , en gelijk dio cassius 

 verhaalt, (LVII: 856. ed Reimari) alle zulke ge- 

 fchriften liet ophalen en verbranden. 



Moeijelijk valt het gewis om deze maatregelen 



naar den eisch te beoordeelen, ten zij men de 



aanleidende oorzaken en omftandigheden van nahij 



kenne. 



Ta- 



