EN SCHRIJVEN, TE ROME, 5I 



Petitie. Ach! hoe beklaag ik U, dat Glj dagelijks 

 niets anders hoort dan van grieven en petitien , 

 en dat er zoo velen zljn, die ze onderdeunen! Hoe 

 moet het uvv regtfchapen Dud- Hollandsch hart 

 ergeren , dat men , uit kerk efl biechtftoel , iirt 

 bierhuizen en kroegen , klachten diirft aanheffen 

 tegen de dwingelandij — want daar komt het toch 

 eigenlijk op uit — tegen de dwingelandij van het 

 Huis van Oranje! dat Epith^te is nieuw, en nog 

 Booit eerder gebezigdl Maar de waarbeid is voor 

 onze verlichte negentiende eeuw bewaard! zij is- 

 doorgedrongen tot in de achterftraten ! Het was dan 

 uit vooringenomenheid en onkunde , dat U H. Geb. 

 mij, in dien treurigen Franfchen tijd, zoo geheel 

 andere beginfelen inboezemde, toen ik menigmaal 

 het onschatbaar voorrecht genoot, in uw boekvertrek 

 by U le zijn , en historifche ^werken te leeren 

 kennen, waar ik aan de Hoogefchool nog niet van 

 gehoord had. Heugt het U H. Geb. nog wel, 

 hoe Gij dikwijls, op het hoorcn van trommelflag 

 of onfluimige bevveging, angstig voor den venster* 

 raam naar het Voorhoiit uitzaagt , dat toen , op laf 

 bevel eens flaaffchen ambtenaars, rue NapoUon 

 moest heten? Hoe wedmoedig vroegen wij dan 

 elkadr: wat tyrannieke order mag er nu weder 

 uitgevaardigd zijn , om ons nog meer te verdruk- 

 ken?" Ja, toen bragt elke dag nieuwe grieven 

 en ellende aanl — Waarom vergeten wij het zoo 

 fpoedig? Goedheid is eene deugd , maar luti^h ay<ei 

 zeiden de Grieken ; te groote toegevendheid is on- 

 D 2 deugd. 



