r54 OVER DE VRIJIIEID VAN SPREKEN 



tum^ ted error e primum^ deinde consuetudine oh' 

 ttntum est , in aliis similibus nan obtinet, " Zoo 

 fchreef celsus de Jurist in L. 39. D. de Legibus^ — 

 en hy was verre van een letterknecht te wezen, 

 die ons den gulden rechtsregel naliet: „ scire leges 

 non hoc est , verba earum tenere , sed vim ac poleS" 

 tatem,^^ L. 17. aid. — wel, als nu eens het 

 nieerendeel der Tweede Kamer kvvaadwillig was en 

 blcef, en aan de grondwet die uitlegging gaf , die 

 Haar behaagde , zou men dan , na dertien jaren , 

 telkens moeten zeggen: „ die uitlegging deugt niet, 

 doch zij heeft nu dertien jaren zoo gegolden , en 

 door die lange toepasfing \s zij verjaard. "? — 

 Geene gedaanteverwisfeling bij iivven ovidius zou 

 ooit zoo geweldig geweest zijn, als die onze con- 

 IHtutie op deze fjinkfche wijze zoude ondergaan. 

 Neen ! zoo heeft mijn edele, inijn weldoende 



GYSBERT KAREL VAN HOGENDORP mlj de grOUdwCt , 



dat piechtanker van zijn betrouwen, niet leeren 

 kennen. Dat eenzame , ingefchoven art. 161 , vindt 

 Gij ook niet in de grondwet van 1814,- waaraan 

 hij een zoo schitterend deel had, Wat zouden wij 

 er ook mede doen? Uvv Tweede Kamer heeft 

 immers het recht om voorflellen aan den Koning te 

 doen. Zij heeft de initiative^ die men mFranknjk 

 mist, en waarvoor de petitien dus eene foort van 

 fchadeloosftelling zijn, gelijk de Baron de stael 

 in zijne brieven over Engeland het doet voorkomen. 

 Doe dus voorftellen , als het belang van den lande 

 iJit beveeU, en de Regering er te traag mede is, 



Maar 



