S6 OVER DE VRIJHEID VAN SPREKEN 



Noorden. Dat verfchilt waarlijk veel. De Liiikfche 

 ijzermijn-bezitter wil geen Zweedsch ijzer; want 

 dan vermindert de waarde van zijn erts. De Luik- 

 fche vvapen - fabrijkant roept zljn' buurman toe: 

 „ met uvv flecht bewerkt erts kan ik geene wapens 

 maken , Zweedsch ijzer moet ik hebben ! " En 

 gaat het zoo niet in alle andere opzichten? „ Maal 

 niij niet langer met dat gemaal!" is de luide kreet 

 van den eenen: „ belast den wijn niet" zegt op 

 bedaarder toon een ander : Hier is het : „ geen vrij- 

 heid, geen handel," diir weder: „ geen verbod , 

 geene fabrijken,'* En de fchrandere man die eens 

 betoogen durfde: zonder uitvoer geene fabrijken, 

 wordt overfchreeuwd, 



Ei lieve, hoe ziillen nu Petitien hier den weg 

 tot waarheid banen? Zal niet elk verzoeker zijn 

 bijzonder belang in het fchoone daglicht van al- 

 gemeen belang ftellen? Zal niet elke Petitie zoo 

 veel onwaarheid behelzen voor den eenen , als 

 waarheid voor den anderen? 



Wie van de honderd en tien leden , heeft zoo 

 weinig verkregen kennis van de ware beginfelen der 

 ftaatshuishouding , of zoo geringe betrekkingen met 

 huizen van handel en fabrijken, dat hij niet liever 

 een eerlijk koopman en fabrijkant raadplege , dan zich 

 op de beweegredenen van onbekende verzoekers 

 verlate? Zijn het doorgaans we! de eerlle lieden 

 in hun vak, die de Kamer het meest met hunne 

 wijze bedenkingen overvallen? In de Advijzen der 

 leden wordt zoo weinig acht gegeven op alle dk 



in- 



