EN SCHRIJVEN, TE ROME. 59 



vleijen over den gang der bezigheden bij de (laats 



coinmisfie voor het onderwijs? Ik behoef U niet 



te zeggen, dat de onzekerheid, waarin de Akade- 



mien nu verkeeren, reeds meer nadeel aan de we- 



zenlijke ftudien heeft toegebragt, dan de beste uit- 



komsc der commisfie lichtelijk zal kunnen goedma- 



ken. En wat zal de uitkomst der commisfie 



wezen? Noem mij niet onbefcheiden , maar ik 



kan mij bijna niet van glimlachen onthouden, als 



ik van zulke plan makende commisfien hoor. Sedert 



wanneer het toch mode moge geworden zljn, om 



de gewichtigfte zaken , die eenheid van gedachten , 



en eenheid van bewerking eifchen , aan verfchillende 



menfchen commisjonaal op te dragen? Het zoude 



der moeite waard zijn , om eens de gefchiedenis 



en het nut der commisfien na te fporen. Ik vrees 



dat de berekening der uitgaven gemakkelijker zou 



zijn op te maken, dan het batig faldo. En hoe 



kan het wel anders ! Geldt ook niet hier het oude 



zeggen : quando duo idem faciunt ^ non est idem P 



Heer X ziet van deze , Heer Y van de vlaktegen- 



overgertelde zijde, Heer Z wil midden door zeilen 



als rhommc ^ la salade in de Folies du sihcle , en 



maakt de beide partijen, die hij met zoetfappige 



woorden meent te bevredigen , nog veel hardnek- 



kiger tegen elkaar. X zegt misfchien telkens, even 



als de jonker in goldoni's Pamela: „ lo ho viag*> 



rtgiato! Zoo is het buitenslands! en hij wil zelfs 



voorlezingen laten houden over de Apodemiek of de 



kunst om lang buitens lands te blijven , en vreemde 



be- 



