62 OVER.de VRIJMEID van &PREKEN 



te beflisfcn^ Wat zoude ik blijde zijn , als ik zelf 

 over de wljze van invordering bij de Romeinfche 

 rechrsbanken tot in de geringfte bijzonderheden on- 

 derricht was! want dan zoude ik het ook mijne toe* 

 hoorders leeren trotsch alle verbod en noodkreet. 



Zie! als men de wetenfchappen gaat opkooken^ 

 gelljk ouderwetsch goudwerk, om er een nieuw 

 fatfoen aan te geven , al lijde dan ook het wezenlijk 

 gehake er nog zoo veel bij, men diende de meeste 

 hoogleeraren op dezelve wijze te fatfoeneren. Zij 

 pasfen niet voor het fpUnter- nieuw geboiiw, datmen 

 naast Pallas ouden tempel fchijnt te willen optrek- 

 ken. Of de Medeafche kunstbewerking veel baten 

 zoude , twijfel ik. Quo semd est imbuta recens servabit 

 odorem testa diu. Die fpreuk leeren wij reeds als 

 kinderen van buiten ; zij is zoo vvaar; ook in hare 

 toepasfing op menfchen en gewoonten I 



Te Brusfel moge men voor eene uitgelezen ver- 

 eeniging van fmaakvolie heeren en bevalh'ge vrou- 

 wen 5 die met potlood en papier in hare kleine handen 

 aandachtig hiisteren, een Caurs d'^Histoire Univcr* 

 selle of de Littdrature Ruropdenne houden in den 

 bloemrijken liijl van villemain. Bij ons gaat dat 

 zoo niet ; Och neen ! men zou er om lagchen. 

 In onze mistige gewesten weerklinken de doffe 

 collegiekamers , vvaar gefchiedenis en letteren wor- 

 den behandeld, reeds 's morgens vroeg van ou- 

 derwetsch Latijn. Men zoude zweren nog ruhn- 

 KENius en vvEssELiNG tc hooren. Op de rechts- 

 geleerde collegicn is het overal cujacius \66r, e;i 



SCHUL- 



