$4 OVER DE VRIJIIEID VAN SPREKEN 



U H. Geb. mag wel aan de heeren zeggen , dat er 

 niet veel hope op verbeterin'g is. Wil men ons 

 anders hebben , dan wij zijn , men zal best doen , 

 cm ons te helpen afzetten, of wat nog beter is, als 

 dezelfde menfchen , die den mond vol hebben van 

 vrijheid van ondervvijs, ons in het onderwijzen 

 zelf niet vrij willen laten, dan zullen wij ons ont- 

 llag gaan vragen. Wij houden dan onze eere op, 

 en fparen tevens veel moeite uit. Er zullen fpoedig 

 liefhebbers wezen, die onze ledige plaatfen willen 

 bemachtigen; en maakt foms het groote getal de 

 keiize moeijelijk , geen nood I men late er op den 

 concours om hard draven. Die het fnelst loopt, en 

 diis het minst belemmerd is door zijne zwaarte, 

 verkrijgt de katheder. Ah ga ira! 



Intusfchen heeft het mij niet weinig verheugd, 

 dat dezelfde redenaar , die ons wat al te hard aan- 

 getast heeft; en wij hebben het diep gevoeld; zoo 

 geweldig in tegenfpraak met zich zelven is ! De 

 aanmerkingen , die hij laat volgen over het Concor- 

 daat , 2ijn zoo uitmuntend, dat zij den man van 

 echte geleerdheid kenmerken. Waar mag hij toch 

 die aanmerkingen van daan gehaald hebben ? Ner« 

 gens anders uit , dan uit het lang vergetene Jus 

 Canonicum* Zonder kennis en heldere inzichten in 

 dat Roomsch Catholieke Kerkenrecht, doorgrondt 

 men niet zoo diep de nadeelen van het Concordaat. 

 En zulk een onbevooroordeeld man, dien de wereld 

 met recht cordaat noemt , al houdt hij van geen 

 concordaten , die zou ons ten kvvade duiden , dat wij 



vlij' 



