7© OVER 0E VRIJHEID VAN SPREKEN 



werd toegewijd aan het Onderwijs en Armhepiiur. 

 In liet Rapport toont de Commisfie van herziening 

 de gronden aan van het natuiirlijk verband dezer 

 artikelen. Nu werd art. 140 der eerfte Crondwec 

 in twee artikelen gefplicst, in art. 226 en 227. 

 Het liiidde nu niet meer: „ Ter hcvordering van 

 de Godsdienst , als een vasten fteun in den ftaat , 

 en ter uithrciding van kennis in het openbaar on* 

 derwifs.^"* — Neen! maarjiet liiidJe eenvoudig dus : 

 Het openbaar onderwijs is een aanhoudend voorwcrp 

 van de zorg der regering. Het fcheen wel, dat 

 men aan de weerfpannige tegenftrevers van het 

 Weener Congres, en van art, 134 der Grondwet 

 geen ergernis geven , noch het onderwijs befchouwea 

 wilde als mlddel ter bevordering van Godsdienstig* 

 heid en vcrlichting. Maar nu kwam er, gelijk ik 

 niLJ verbeeld, een ander in de Commisfie uit den 

 hoek, die meer op de hoogte van zljn tijd was, 

 Deze wilde de verongelukte fcboone woorden : uit^ 

 breiding van kennis ^ zoo mogelijk , nog redden. 

 Hij drong dus aan op eene uitgedrukte verordening, 

 omtrent de vrijheid van de drukpers. In het char- 

 ter ilond het imraers ook! en zoo verfcheen art. 227 

 in de we re Id. 



De Hollandfche Commisfie - leden zeiden misfchien 

 glimlachende : och, het is eigenlijk overbodig. Wij 

 weten b'lj ons te lande niet,'wat het is: iemand te 

 beletten om te fchrijven , zonder voorafgaand verlol : 

 daarom heeft de Koning ook dadelijk , in de eerde 

 dagen zijner Regering, de drukkende Franfclie wet- 

 ten 



