EN SCHRIJVEN, TE ROME. 79 



' Op deze wijze zouden de ambtenaren , zondcr 

 hunne macht te buiten te gaan , op ftrenge verma- 

 ning des Konings, veel kvvaad kunnen keeren en 

 voorkomen. Zal het den ambtenaar, die, door zijne 

 bekwaamheid en onbefprokenheid , eerbied behoort 

 in te boezemen , zoo moeijelijk vallen , cm ij dele 

 en verdoolde jongelieden te recht te brengen , en 

 hen door de vrees van de onvermijdelijke gevolgen 

 af te fchrikken ? Die gevolgen mogen dan geene 

 ftrafFen zijn ; zij brengen fchande mede bij alle wel- 

 denkenden, en fchande prikkelt rjet zoo tot misdaad 

 als ftraf. 



En zou de Koning zelf niet Iiet volkomenfte 

 recht hebben^ om den ambtenaar te verwijderen, 

 die, of door opzetielijke nalatigheid medeplichtig 

 bleek te zljn , of veel nieer zelf de pen had beftuurd? 

 Is ieder burger, zonder onderfcheid van rang of 

 geboorte , benoembaar lot ambten , bedieningen en 

 vvaardigheden , hi) zij niet meer benoembaar, voor 

 zoo veel dit van den wil des Konings , of van het 

 kiescli gevoel des volks af harigt , als hij door fchrif- 

 ten de maatfchappij heeft beleedigd, die hij wellicht 

 door zijne talenten had kunnen opluisteren. Zoo 

 verkeerd als het is, om iemand, die, in welke 

 "betrekking ook , eene afgevraagde , eerlijke ftem te* 

 gen den virensch der Regering uitbreftgt , gemelijk- 

 lieid en ontevredenheid te toonen, even zoo ver- 

 keerd oordeel ik het , vvaardigheden en eeretitels 

 aan ambrenaren en edelingen te laten behouden * 

 die 5 niet door cordate ftem tegen eene wet, maar 



langs 



