8d CftDACHTENIS.REDE 



blj Jde (Iraks opkomende herinnering , dat hij , van 

 wien ik fpreken ga , een der eerOen , ja de aller- 

 ecrft^ was, die aan mijn ondervvijs en zorg door 

 vorderingen en genegenheid beantwoordde , en wiens 

 vroeg verkregen roem mij met bijna vaderlijke wel- 

 liist ftreelde, Offchoon hier het verfchil van jaren 

 minder was , dan doorgaans tusfchen leermeester en 

 leerling, de betrekking zelve echter doet het mij 

 befchoiiwcn, als met den gewonen loop der natuur 

 ftrijdig en voor mij bedroe vend, dat ik van cappel* 

 LEs nagedachtenis moet vieren. Jk kan hem deze 

 luilde niet toebrengen , zonder dat mij het ontijdige 

 van zijnen dood met hernieuwden hartelijken wee- 

 do m treft* 



EVVis echtfir aok ved , MM IIH, dat mij bij den 

 ^anvaug van mijne rede fterkt, benioedigt en op- 

 beurt. Uvve verfchijnin^ zelve hier ter plaatfin , 

 de llemmiHg dezer achtbare vergadering, geheel de 

 zorg dezer; verdienstelijke Maatfchappij cm aan hem, 

 die ook haar tot luister (trekte , een welvoegelijk 

 olTeT van erkentenis te brengen, alles wat zich 

 thans Hier asn mij vertobnt, geeft mij de genoege- 

 lijke zekerheid 5 dat hier velen mijner fladgenootcn 

 met mij eenfteramig denken en gevoelen, dat hier 

 de herinnering aan van cappelles deugd en gaven, 

 bij alien aangenaam en welgevallig zijn zal. Zoo 

 'gaat dan hier de eer, aan achtbare mannen blj hun 

 leven toegekend, met hunnen dood niet (Iraks ver- 

 loren; zoo blijft het dankbaar gevoel van hetgeen 

 men bij hun leven in hen waardeerde en bewon- 

 'derd^', hier, bok nahunnen dood nog werkzaam , en 



wil 



