88 GEDACHTENIS.REDE 



n6odzaakt zijn zal , over mlj zelven te fpreken, 

 Ik weet, en dit mede bemoedigt mij, dat van cap- 

 PELLE op zijn laatste ziekbed aan mij gedacht heeft 

 als dengenen ook, die meest naar waarheid van 

 hem zoude kunnen getuigen en van wiens oude 

 vriendfchap hij zoodanige dienst het meest begeeren 

 zoude. Ook bij mij beftaat wederkeerig de bewust- 

 heid, dat deze vriendfchap, die van zijne jeugd 

 af aan, gedurende dertig jaren, onafgebroken ftand 

 hield en bij mij ook met zijnen dood zelven niet 

 heeft opgehouden, boven vele anderen mij in ftaat 

 ftelt om van hem met juistheid te gewagen. Maar ik 

 kan oak daardoor niet vermijden van mijne vroegere 

 en latere betrekking tot hem , van onzen omgang , 

 van het vertrouwen, dat hij in mij ftelde, eenigzins 

 omftandiger te fpreken. Houdt mij, bid ik U, 

 MM HH! dit ten goede en let voorts minder op 

 hetgeen in mijne voordragt te berispen valt, dan op 

 hem , met wiens gedachtenis in U ga bezig houden. 



Johannes pieter van cappelle werd geboren 

 te Vlisftngen^ den p^en April 1785, uit ouders van 

 den deftigen burgerftand, met name fran^ois van 

 cappelle en jacoba Elisabeth rochussen jon- 

 GERHELD. Hij was de oudfte van zes kinderen , 

 twee zonen en vier dochteren. In zijne eerfte 

 jeugd ging hij ter fchole te Koudekerke in Walchc^ 

 ren^ waar hij eerst van den plaatfelijken fchool- 

 meester onderwijs ontving en vervolgens bij den 

 Predikant schortinghuis inwoonde. Aldaar werd 

 hij ondervvezen in de oudc talen, met oograerk om 



