94- QEDA.CHTENIS RE»E 



den , bij voorkeur zoude opfporen , onderzoeken 

 en behandelen, terwijl men zich dan ook tevens 

 vleijen mogt met gewenschte vruchten van dit on- 

 derzoek , bij hetwelk zich taal en wiskunde zouden 

 vereenigen. 



GroiOtelijks kwam heC;.hier aan op de keuze van 

 den fchrijver, aan wien van cappelle het eerst 

 zijne krachten beproeven zoude. Hy beraadde zich 

 hierover, niet flechts met mij, maar ook met den 

 geleerden jeronimo de bosch , bij wien geen letter- 

 lievend jongeling ooit vergeefs om raad of hulp zich 

 aanmeldde , en vooral met den Hoogleeraar van 

 swiNDEN, toen aan het Athenaeum teruggekeerd , 

 en wien van cappelle zich gehikkig roerride , nu 

 verder tot leermeester , raadsman en vriend te heb- 

 ben. Het gevolg onzer overwegingen was, dat hij 

 zljne eerfte vlijt befteeden zoude aan het behande- 

 len der werktuigkundige vraagdukken {Quaestiones 

 Mechanicae) van aristoteles. 



Hoe meer , hetgeen wij van de werktuigkunde der 

 Ouden weten , in vele opzigten onze verwondering 

 en verbazing wekt, hoe meer het ons fraarten 

 moet, dat van de grondbeginfelen dier wetenfchap 

 bij de Ouden zoo weinig tot onze kennis gekomen is. 

 Van dit weinige wordt een groot deel gevonden in 

 het opgenoemde werk van aristoteles; wiens 

 wijdberoemde naam zelf aan het boek tot geene 

 geringe aanbeveling ftrekt; en echter, bij al de 

 zorg door zoo velen aan andere werken van api- 

 STOTELES befteed, had men tot hiertoe dit werk 

 fchier over het hoofd gezien, immers nooit anders 



dan 



