OP !• p. VAN CAPPELLI5. ^5 



dan met oppervlakkige zorg beliandeld, Bedorven 

 was op vele plaatfen de lezing , aan wier verbete- 

 ring men niet of naauwelijks gedacht had; aller- 

 gebrekkigst en bijna; onverflaanbaar de Latijnfche 

 vertaling. Er was dus hier ftof tot geleerden arbeid 

 en het boek was dien arbeid waardig, tegen welken 

 men dan ook minder had op te zien, bij den niet 

 zeer grooten omvang van het werk. Van cappelle 

 ondernam dus eene nieuwe uitgave dezer vraagfluk- 

 ken , in welke hij nevens het oorfpronkelijke , door 

 hem zooveel mogelijk herfleld, ook eene betere 

 Latijnfche overzetting zoude geven, en, wat voorts 

 in woorden of zaken nog dujster zijn mogt, uit 

 vergelijking van aristoteles met zich zelven, of 

 met andere oude Schrijvers ophelderen en verklaren. 

 liandfchriften en andere hulpmiddelen werden hem 

 hiertoe mildelijk door zijne vrienden en begunstigers 

 verfchaft. Hij zelf erkent dit gul in de voorrede 

 zijner uitgave, die eerst in i8ia in het licht ver- 

 fcheen, maar grootendeels voorbereid werd in den . 

 tijd, dien hij als leerling aan het Amfterdamsch 

 Athenaeum doorbragt. Het bleek ons weldra , dac 

 het ondernemen dier gewigtige taak in hem geene 

 Vei:metelheid geweest was. Met dat al deden zich 

 nu en dan voor hem zwarigheden op, over welke 

 hij meende, met zijne leermeesters te moeten raad- 

 plegen. Nu (ik mag het niet verzwijgen , daar het 

 met zoo zoeie herinneringen voor mij verbonden 

 is) gebeurde het wel eens , dat van svvtnden , 

 fchoon hem deze of gene opvatting der zaak 

 verkieslijk fcheen , huiverig was omtrent woorden 



of 



