5)6 GEDACHTENIS-REDB 



of taaleigen le beflisfen , terwljl ik op mijne beurt 

 in tvvijfel ftond , of de zin , dien mij eene , wat 

 de taal betreft, fclnjnbaar goede lezing opleverde, 

 werkelijk met den aard der zaak beftaanbaar . was. 

 Dit deed ons de noodzakeUjkbeid gevoelen van nu 

 en dan , ter wisfeling van gedachten over deze 

 zvvarigheden , bijeen te komen , enhieraan , MM HH! 

 had ik uren dank te weten, die ik altijd onder de 

 genoegelijkfte van mijn leven tellen zal , daar zij 

 mij VAN swiNDEN in al het beminnelijke van zijn* 

 omgang en geleerdheid leerden kennen, en de 

 vriendfchap van dien grooten man jegens mij, m^er 

 en meer aankweekten en bevestigden. Telkens be* 

 v^^onderden wij de fcherpzinnigheid van den ouden 

 wijsgeer, v^^iens verklaring van een vraagftuk , al bleek 

 zij ook bij het licht, in latere tijden over de weten- 

 fchap opgegaan , minder juist te zijn , altijd echter 

 geestig en vernuftig kon genoemd worden: doch 

 ook het ontluikend vernuft en de ijver van onzen 

 jongen vriend, die te meermalen van onder duistere 

 en hier en daar bedorvene uitdrukkingen, den echten 

 zin des ouden Schrijvers met veel fchranderheid had 

 weten op te delven , baarden ons geen minder ge- 

 noegen. Beiden moedigden wlj hem aan om met 

 rustigen, hoewel langzamen tred , in dezen zijnen 

 arbeid voort te gaan , en door verdere befchaving 

 meer en meer zijn werk te volmaken. 



Intusfchen mogt het reeds uit andere proeven 

 blijken, dat hij van swinden's lesfen met vruclitbij- 

 woonde, Eene verhandeling over de verbetering dcr 

 fchu^uizen ^ door hem aan het Bataafsch genootfchap 



der 



